Rusland
De Gouden Ring
Arno, Thimo en Melle brachten ons naar Schiphol en
bleven tot we door de douane gingen.
Ze zorgden ervoor dat de lange wachttijd op een
gezellige manier werd doorgebracht, want we moesten al 2½
uur voor vertrek aanwezig en dat terwijl ik al via internet had
ingecheckt en de boardingpassen had uitgeprint.
Vanwege de extra beveiligmaatregelen als gevolg van
een nieuwe terreurdreiging in Londen, kwam ons KLM toestel te laat
binnen. In die tijd konden we ons landing- en verblijfformulier in
vullen. Gelukkig had de reisleider er een Nederlandse vertaling bij
gedaan, want van de Russische taal is echt niets te maken.
Dit inlegvelletje was in tweevoud en 1 exemplaar
bleef bij de douane in St. Petersburg achter en het andere deel ging in
het paspoort mee. Later bleek dat elk hotel het paspoort innam om het
de volgende dag te retourneren en op het briefje was de stempel van het
hotel met de data dat wij er waren genoteerd.
Bij aankomst in St. Petersburg
moesten we meteen 2 uur inleveren. Rusland kent heel veel verschillende
tijdzones. Nog een uurtje in de bus op weg naar het hotel. De wegen
zijn gigantisch vol en oplossingen voor het fileprobleem is hier ook
nog niet gevonden.
Ons balkon gaf uitzicht op de Neva rivier en de
Nicolaibrug. De wegen zijn overvol, maar op het water hebben de Russen
het heel goed geregeld. In heel St. Petersburg gaan 's nachts op vaste
tijden alle bruggen open om de scheepvaart doorgang te kunnen verlenen.
boven: de Nicolaibrug verlicht
en gesloten voor schepen, maar rechts middenin zie
je 2 brugdelen omhoog staan
Rusland is een cultuurrijk land en een stukje over
de geschiedenis mag niet ontbreken.
St. Petersburg is zeer strategisch gelegen aan de
Neva rivier en ook nog vlak bij de Oostzee, maar het begin van deze
stad was niet alleen problematisch vanwege de moerasgronden en de vele
zijriviertjes, waardoor tienduizenden arbeiders omkwamen, maar ook de
oorlog met Zweden (die tot 1721 duurde). De werkers waren
lijfeigenen en dwangarbeiders en de omstandigheden waaronder in het
moeras gewerkt moest worden was zeer schrijnend.
Op 16 mei 1703 werd uiteindelijke de eerste steen
gelegd en in 1712 werd St. Petersburg tot hoofdstad uitgeroepen en
verhuisde het hof van Moskou naar hier. Begin van de 20e eeuw werd
Moskou weer de hoofdstad van de Sovjet Unie.
Tsaar Pjotr Velikij of Peter I is bij ons beter
bekend als Peter de Grote. De grote huizenbranden leerde hem
dat de bouw met stenen beter was en hij stelde een speciale
bouwcommissie samen. Iedere nieuwe inwoner moest jaarlijks honderd
stenen leveren en om te voorkomen dat er een tekort zou ontstaan legde
hij in de wet vast dat er alleen in St. Petersburg stenen huizen
gebouwd mochten worden (wet was tot 1741 van kracht).
De Tsaar maakte niet het hof maar de Admiraliteit
tot belangrijkste punt in de stad en alle wegen gingen in een
waaiervorm naar dit punt.
Tsaar Peter is - in tegenstelling tot wat er
gedacht wordt - maar kort in Nederland geweest. Hij ging eerst naar
Amsterdam, maar toen hij daar al snel herkend werd trok hij naar
Zaandam. Zijn doel was om erachter te komen hoe de Hollandse schepen
gebouwd werden en hij wilde naar Rusland met bouwtekeningen terugkeren.
Maar de Hollanders bouwden niet via een tekening maar het
`timmermansoog'. Na een week of 2 is hij toen naar Engeland
gegaan waar men wel met tekeningen werkte, die hij nodig had om de
scheepvaart verder te ontwikkelen.
De rondrit door St. Petersburg levert prachtige
plaatjes op en ook krijgen we veel informatie van onze gids over hoe
alles tot stand is gekomen. De gids spreekt vloeiend, tenminste zo
klinkt het wel, Russisch en dat is maar goed ook want we kwamen er al
snel achter dat er maar weinig Russen een andere taal dan het Russisch
beheersen.
De bedden in de hotels zijn vaak wat harder dan wij
gewend waren en ook hebben ze zo nu en dan een heel bijzonder
linnenpakket. In het eerste hotel was het hoeslaken in het midden
voorzien van een gat en via dat gat werd de deken, die als dekbed moest
fungeren, in de hoes gestopt. Maar meestal was de
zijkant van het hoeslaken gedeeltelijk open.
De gevangenissen in Rusland zijn
verschrikkelijk. Vaak zit men met 20 personen in 1 cel en
kunnen 2 mensen om beurten slapen omdat de ruimte zo beperkt is.
En als je dan denkt aan de discussie in ons land
van 2 personen in 1 cel plaatsen… nou ben ik ervan overtuigd
dat men niets goeds leert in de gevangenis hoe goed of slecht het er
ook is…
De naamswisselingen van St. Petersburg
heeft veel weg van een toverbal: stad gesticht met de naam St.
Petersburg werd in het begin van de 20e eeuw omgedoopt tot Petrograd,
omdat men de oude naam te Duits vond klinken. In 1924 werd
het - na de dood van Lenin - Leningrad en kort na de mislukte coup in
augustus 1991 werd de bevolking gevraagd naar hun voorkeur voor de naam
en koos men voor St. Petersburg.
De topics van deze stad zijn naast de prachtige
rivier de Neva, die van november tot april meestal dichtgevroren is en
zich door de hele stad vertakt, de Peterpaulvesting en
kathedraal op het Vasiljeveiland. En aan de andere kant van de Neva het
Winterpaleis en natuurlijk de Admiraliteit.
links : het standbeeld van
tsaar Nicolaas I met op de sokkel 4 vrouwenfiguren welke
staan voor: gerechtigheid, kracht, wijsheid en geloof. de gezichten zjn
van de vrouw en de 3 dochters van Nicolaas I
rechtsboven:
een vergroting van een bronsreliëfs
het stadhuis Nicolaas I heeft
dit voor zijn oudste
dochter Maria laten
bouwen.
Een kleine beer met een muilkorf en aangelijnd. het
beestje was erg speels en het doel van de man was natuurlijk geld
ophalen. deze foto daarom snel en aan de zijkant genomen, zodat ik de
man niet in zijn mening versterkte dat zo'n plaatje winst zou kunnen
opleveren. Het beestje zag er wel gezond en goed verzorgd uit.
De Kerk van buiten en van binnen. Wat een pracht en praal!
We hebben St. Petersburg niet alleen vanaf de weg
gezien en ervaren, maar ook vanaf het water.
En dan zie je weer dat kinderen heel inventief
kunnen zijn. Bij de eerste brug stond een jongen naar de boot te
zwaaien en op dat moment wisten we nog niet hoeveel bruggen er nog
zouden komen, maar het waren er heel veel. En telkens was de jongen er
weer en zwaaide ons toe. Hij rende langs het water en versnelde zo nu
en dan zijn pas om op tijd bij de volgende brug te zijn. Natuurlijk was
zijn doel om geld te verdienen en dat heeft hij, want zijn actie vonden
we heel ludiek.
De boulevard Nevski Prospekt is een drukke
winkelstraat met prachtige grote winkels.
boven: staande op een emmertje
in het bootje wordt de stenen zijkant opnieuw gevoegd .
links : De kerk van de
Opstanding, de Verlosserskerk of de kerk over het Vergoten Bloed.
Deze kerk werd gebouwd nadat tsaar Alexander II slachtoffer
was geworden van een aanslag (1 maart1881) en was pas in 1907 klaar.
Het Winterpaleis waar eens de tsaren woonden kennen
wij nu beter als de Hermitage. Een prachtig paleis met een grote
verzameling kunstschatten. Het gebouw dateert uit de 18e eeuw en is
ontworpen door de Italiaanse architect Rastrelli.
De tafel hierboven is helemaal ingelegd met
mozaïek en het beeld aan de linkerkant is ook een van de
pronkstukken, meer mooie plaatjes zet ik onderaan de deze
site.
Eind van de middag komen we uit de Hermitage en
kijken, terwijl we genieten van een heerlijk Russisch biertje,
naar de lange rij wachtenden
die het museum nog willen bezoeken.
rechts: een toestemmingskaartje
om foto's te mogen maken in de Hermitage. Op veel plaatsen werd dit
gedaan.
In kerken en basilieken die nog als zodanig dienst
doen mag niet gefotografeerd of gefilmd worden.
En als afsluiting van de zijn we natuurlijk naar de
schouwburg gegaan om het beroemde Zwanenmeer te zien.
boven: naast al de pracht en de praal zie je ook de armoede en de onmacht zoals de vrouw die op al haar bezittingen (een plastic tas vol troepjes) ligt te slapen. In veel steden worden de zwervwers en/of verslaafden opgepakt en ergens naar een of andere opvang gebracht.
rechts: de rode toren was de
eerste telegrafische zendmast en rechtsachter zie je de
groene toren van het Singergebouw
De volgende plaats die we zouden gaan bezoeken is Novgorod
(= nieuwe stad). Dit is een van de oudste steden van Rusland,
waarschijnlijk al van voor 859. In de loop van de eeuwen
ontwikkelde dit stadje zich tot een machtig rijk met een groot
achterland. De bloeiende handelsstad reikte van de Finse Golf tot aan
de Oeral. En door de gunstige ligging onderhield deze stad zowel
contacten met West-Europa als de Oriënt. De export betrof
vooral bont, bijenwas, honing, vlas, hennep en walrusvet.
Novgorod had meer weg van een feodale republiek,
want de gekozen vorst had nauwelijks rechten en kon naar believen
afgezet worden. De echte macht lag bij de rijke kooplieden en landheren
(bojaren), die samen werkten met een soort volksvergadering (vetsje),
die de burgemeester (posadnik), de ambtenaren en de aartsbisschop
benoemde.
Het vorstendom van Moskou werd sterker en had een
oogje op Novgorod. Na een aantal mislukte pogingen om Novgorod in te
lijven, lukte dit rond 1480. Weg zelfbestuur, weg bloei. Vele bojaren
werden gedeporteerd en hun bezittingen ingepikt.
In de 2de Wereldoorlog werd de stad behoorlijk
verwoest, maar is gelukkig weer gerestaureerd.
Wij kennen het woord Kremlin van de tv en denken
dan aan Moskou, maar kremlin betekent eigenlijk zo iets als vesting en
vele steden hebben dus een kremlin.
Het Kremlin van Novgorod ligt op de beide oevers
van de rivier Volchov.
kremlin van Novgorod
Je ziet hier maar liefst 4 kerken op 1 plaatje. Een
van de redenen dat er zo veel kerken dicht bij elkaar staan
was omdat in die tijd de kerken ook dienst deden als handelshuizen. Men
hoefde namelijk geen belasting te betalen omdat het
een kerk was...
Dit prachtige monument is het Milleniummonument
(1000 jaar Rusland) en werd in 1862 onthuld.
Je herkent er een klok- of belvorm in.
Tsaar Alexander II gaf persoonlijk zijn toesteming om de 129
figuren op het monument aan te brengen.
De top wordt gesierd door een engel die een
knielende vrouw - zij symboliseert Rusland - zegent.
Rond de rijksappel zijn 6 historische tijden in
beeld gebracht: de stichting van de staat en de komst van prins Rorik
in 862, de christianisering van Rusland door Vladimir de Heilige, de
overwinning van Dimitri Donskoj over de Tartaren-Mongolen in 1380, de
vereniging van de vorstendommen onder Iwan de Grote aan het eind van de
15e eeuw, de vestiging van de Romanovdynastie met het uitroepen van
Michaël Romanov als nieuwe tsaar in 1613 en de transformatie
van Rusland in een westers land onder Peter de Grote aan het begin van
de 18e eeuw.
De overwinnars staan op de overwonnenen: Vladimir
vertrapt de heidenen, Dimitri Donskoj staat op een verslagen Tataar en
Peter de Grote zegeviert over de Zweden.
Iwan de Verschrikkelijke mocht niet op dit monument
vanwege het bloedbad wat hij in Novgorod had aangericht. Men heeft toen
gekozen voor een van zijn 7 vrouwen.
De sokkel van het monument heeft een fries (strook)
met afbeeldingen van bekenden uit de Russische geschiedenis en cultuur.
Het zijn hervormers, schrijvers, artiesten, oorlogshelden enz.
Er wordt
veel gerestaureerd in Rusland.
Een sprookjesachtig land als je kijkt naarde
prachtige gebouwen met een hoog Eftelinggehalte.
Rusland is een theeland en je ziet langs de kant de
weg dan ook van dit soort stalletjes. Een ketel (savanor) die gestookt werd met
hout en hele sterke thee.
Wel grappig dat er ook potjes oploskoffie ernaast
stonden.
Ook werden er een soort van gevulde pannenkoekjes
verkocht. De vulling kan ziet zijn (jam) of zout (aardappel). De warme
pannenkoekjes worden heerlijk warm gehouden in het stro en vaak maakt
men gebruik van een oude kinderwagen als opslag en voor het vervoer.
We hadden enkele zakken drop uit Nederland
meegenomen om uit te delen. En het meisje waar we de
aardappelpannenkoek van kochten gaven we een zak. Op een afstand zagen
we dat de zak open gemaakt werd, een dropje eruit werd gehaald, in de
mond gestopt, uit de mond gehaald, dorpje werd weer bekeken, weer in de
mond, uit de mond,,, de moeder sneed zelfs het dropje door om te zien
wat erin zat. Ze begrepen niks van het dropje en de smaak.
Het bovenstaande stukje natuur leverde kritiek op
van een Russin. Zij reageerde boos toen men de armoedige huisjes in het
levende groen fotografeerde. Schaamte lag echter ten
grondslag aan die boosheid. Het feit dat de mensen daar nog in zeer
povere omstandigheden leefden. De kleine huisjes hebben meestal wel
elektriciteit, maar geen gas en stromend water. Voor het koken en
verwarming stookt men hout. En dan komen die Westerse 'rijke' mensen
met hun digitale camera dit allemaal vastleggen... Onze Russisch
sprekende gids heeft haar duidelijk gemaakt dat ze trots mag zijn op
haar land en dat er al heel veel veranderd is.
De huisjes hebben vaak 3 ramen aan de voorkant als
verwijzing naar de Drie-eenheid en de kleur blauw duidt de hemel aan.
Naast deze huisjes heb je nog de
Kolchozenboerderijen, dit zijn coöperatieve boerderijen die
democratisch worden aangestuurd door gekozen vertegenwoordigers. Door
de economische veranderingen is zo'n 50% failliet gegaan.
De Datsjas zijn buitenhuisjes voor de Russische
stedelingen. Ze brengen daar zo veel mogelijk vrije door omdat ze
vaak een tuin hebben waar ze groenten telen voor hun
onderhoud of als extra inkomsten.
De weg naar Tver zat boordevol
vrachtwagens. Deze weg wordt namelijk gebruikt om ladingen vracht naar
Moskou te brengen. Ook zagen we hier nogal eens wat vrachtauto's die
verongelukt waren. Misschien ook wel te diep in het glaasje gekeken,
want vodka betekent `watertje', maar het
alcoholpercentage ligt toch beduidend hoger dan water,
namelijk 40%.
Tver werd in 1180 gesticht als grensvesting van het
vorstendom Vladimir-Suzdal en vanwege de gunstige ligging, aan de
bovenloop van de Wolga, groeide zij uit tot een machtig handelscentrum.
Nu is er weinig te beleven in dit stadje, maar des
te meer in ons hotel. Want toen we gingen dineren belandden we op een
bruiloftsfeest. Natuurlijk bleven we nadat we gegeten hadden en
brachten we het woord INTEGRATIE op een vrolijke manier in praktijk. We
dronken samen met de Russen en het oudste groepslid (85 jaar) doorbrak
de taalbarrière op een ludieke manier door het hoofd van een
Russin al dansend op hol te brengen.
lichaamstaal is ook een taal en behoeft vaak geen
ondertiteling
Een prachtig bruidspaar. Van alle
aanwezigen sprak enkel de bruid Engels, bleek aan het eind van de avond.
Vrolijke integratiebende.
Het bruidsboeket wordt ongezien naar een groep
vrouwen geworpen. En voor de mannen moet de bruidegom eerst
(met zijn mond) de kousenband bemachtigen van het bovenbeen
van zijn bruid en dan gooit hij de band naar de wachtende
mannen.
Deze foto is onduidelijk omdat ik hem rijdend in de
bus genomen heb, maar hij is zo speciaal dat ik hem toch plaats. Het is
namelijk het laatste exemplaar van het zogenaamde Stalin-orgel.
Op de vrachtwagen is een raketinstallatie aangebracht waar
vandaan de raketten afgeschoten werden.
Op weg naar Yaroslavl
stopten we in Klin, de stad van de beroemde Tsjaikovski. Klin
ligt op 97 km. afstand van Moskou en hier woonde de beroemde componist
Pjotr Ilitsj Tsjaikovski van 1885 tot 1893. Hij werd in1840
in een welvarend nest geboren; vader was een mijnbouwdirecteur. Hij
ging in 1850 naar de rechtenschool in St. Petersburg en studeerde
tegelijkertijd piano. De scheiding van zijn moeder, waar hij dol op
was, en het ouderlijk huis in de Oeral leidde tot aanvallen van
depressie, die zijn verdere leven aanwezig bleven. In juli 1877 trouwde
hij met een oud leerlinge, Antonia Iwanova Miljoekova. Dit
huwelijk hield al na elf weken op te bestaan, toen Pjotr - uit onvrede
of onmacht - een mislukte suïcidepoging ondernam.
Kort daarop deed Nadezjda von Meck, een bewonderaarster, hem
een voorstel dat hij niet wilde of kon weigeren. Hij kreeg een jaargeld
van 6000 roebel en mocht tevens gebruik maken van haar landhuizen in
binnen- en buitenland, maar dan moest Pjotr haar veelvuldig schrijven
en al zijn nieuwe composities het eerst aan haar laten zien. Dit duurde
tot 1890 en de reden van het stoppen was het voorwendsel dat
mademoiselle von Meck bijna bankroet was, maar de echte reden zullen
waarschijnlijk de vele slippertjes en andere uitspattingen van die
Pjotr zijn geweest; hij heeft wellicht net een paar bloemetjes te veel
buiten gezet.
Het huis waar Pjotr een aantal jaren gewoond en
gewerkt heeft.
En nog steeds op weg naar Yaroslavl (een komische
naam om uit te spreken en let dan vooral op wat je met je tong doet)
komen we in Rostov Veliki (= Groot Rostov). In de 9e eeuw is dit stadje
al gesticht en werd economisch (handelsstad) en politiek (maakte deel
uit van het Grootvorstendom Kiëv) vooruitstrevend. De grote
kathedraal van de Ontslaping van de Moeder Gods met de enorme
klokkenstoel staat hier. Deze grootste klok weegt maar liefst 32.000
kilo.
Om de mensen te attenderen dat er binnen niet al te
lange de dienst of mis begint, worden de klokken geluid. Het is een
echt klokkenspel en elke kerk heeft zijn eigen melodie en klank. Niet
de klok, maar de klepel beweegt. Het is een geweldige beleving als je
die logge grote klokken samen met de kleinere een mooi ritmisch geheel
ten gehore hoort brengen.
onder: in de klokkentoren zie je
de jongens staan die de klokken luiden
Yaroslavl ligt aan de Wolga. In
1010 veroverde Yaroslavl de Wijze, Grootvorst van Kiev, de stad. Je
hoeft dus niet te raden waar de naam vandaan komt. En waar water is, is
vervoer en dus handel!
In 1238 werd de stad door de Mongolen platgebrand
en ingelijfd en een paar eeuwen later kwam het bij de Moskouse staat.
Uit deze stad kwam Valentina Teresjkova, de eerste
vrouw die een ruimtereis heeft gemaakt in 1963.
links: hier hebben we
een prachtig drieluik (icoon) gekocht
rechts:
de Wolga
links: de mooie deuren in de
kerk. Het is gebruikelijk dat de tweede icoon aan de rechterkant van de
deur de afbeelding is van de naamgever van de kerk of kathedraal
Omdat veel mensen het lezen niet machtig waren werd
er gekozen voor een soort van beeldverhaal van de bijbel op de muren.
Rusland had niet alleen vele kerken, maar het
geloof was echt belangrijk voor de mensen. De Communistische leiders
hadden dit ook door en verboden het geloof toen zij in het begin van de
20ste eeuw aan de macht kwamen. Een 70-tal jaren duurde deze heftige
vorm van het communisme en toen er weer sprake was van vrijheid van
geloof kenden de mensen de gebruiken en de bijbel niet meer. Ze moesten
als het ware weer opnieuw onderwezen worden in het geloof.
hier hebben de Romanovs gewoond
In Iwanovo staat de vleigtuigreparatiewerkplaats
(leuk woord voor het scrabblespel). Voor de jaren 1990 mochten de
toeristen niet langs dit soort wegen rijden, want dan zouden ze
'geheime' informatie kunnen meenemen naar hun land... Op deze
werkplaats staan veel vliegtuigenopgesteld van Sovjet-makelij. De
Aeroflot was een van 's werelds grootste luchtvaart-maatschappijen met
een vervoer van zo'n 110 miljoen passagiers per jaar. Na het
uiteenvallen van de Sovjet Unie verloor Aeroflot zijn monopoliepositie.
Suzdal is een oude stad gelegen
aan de rivier de Kamenka. Ook hier kwamen de Mongolen weer fikkie
stoken in 1238. Maar in de 13e eeuw werden nieuwe kloosters gesticht en
na een korte machtsperiode in de 14e eeuw van het vorstendom
Suzdal-Nizjnij Novgorod werd Suzdal een puur religieus centrum. Eind
16e eeuw werd het een aartsbisdom.
In deze stad staan meer dan 50 architectonische
monumenten die onder de bescherming van de UNESCO vallen. Je ziet er
het voormalige Kremlin, verschillende fameuze kloosters en het museum
voor houtbouwarchitectuur. De kloosters van Suzdal zijn ontworpen als
vestingen en stonden via onderaardse gangen in verbinding met het
Kremlin.
Vladimir ligt aan de rivier de
Kljazma en werd in 1108 een stad. Ooit was Vladimir de
hoofdstad van Rusland, waar de fundamenten van het grote Russische rijk
werden gelegd.
Er werd geen spijker gebruikt bij deze manier van
bouwen.
De inrichting van dit soort huisjes zag er zoals
hierboven uit. Rechtsonder zie je waar de kinderen sliepen ->
een soort kleine en zeer lage vliering. Geen plaats voor een
Aupingmatrasje...
En om het niet af teleren
bezoeken we nog een kerkje...
De klok op klokkentoren
heeft geen cijfers maar voor ons vreemde letters afkomstig
uit het Grieks
onder: een mooi
stukje kunst en nijverheid om in te wonen
onder: achter in de kerk stond
deze radiatorverzameling
Een welkome afwisseling was dit meisje dat in het
restaurant werkte waar wij gingen lunchen. Zij was uitermate
vriendelijk op het lieve af en met een glimlach. Dat hebben we niet zo
veel gezien in Rusland. De bediending is vaak zeer zakelijk en weinig
klantvriendelijk. De Russen hebben ook een aparte mentaliteit: als iets
niet gaat zoals ze dachten, wensten of hoopten dan beginnen ze meteen
te zuchten en te steunen...
Maar dit meisje is de Russin van de toekomst;
vriendelijk, klantgericht, sprak een beetje Engels en geen zucht kwam
over haar lippen. We hebben dan ook heerlijk en zeer uitgebreid gegeten
en gedronken.
De Gouden Poort werd gebouwd naar
het voorbeeld van een gouden poort in Kiev. Het is tegelijk
een vestingstoren en een triomfpoort. Een van de tsarinas liet een stuk
van het kremlin (een aarden wal) verwijderen. Ze had een nieuw rijtuig
gekocht en dat kon niet door de poort, dus moest er een andere route
voor haar gemaakt worden. Ter versteviging
heeft men de torens ertegen aan gezet.
heeft men de torens ertegen aan gezet.
Boven de Maria Hemelvaartkathedraal. De bouw werd
in 1158 begonnen en duurde 2 jaar. Na een grote brand in 1185 is de
kerk weer opgebouwd en ontstond er als het ware een kerk in een kerk,
want verschillende oude muren bleven behouden.
Dit was een mooie gelegenheid voor
ons avondmaal (gelukkig niet ons laatste...)
Om 8:45 uur vertrokken we met de bus naar Moskou en
om 9:30 uur, heel wat kilometer verder, stond de bus stil. Geen
beweging meer in de krijgen. Youri onze chauffeur met de Oosters
getinte schoentjes, deed zijn werkhandschoenen aan om de hete motor te
onderzoeken en het euvel te repareren. Youri werd steeds zwarter en
transpireerde steeds meer, maar de bus kreeg hij maar niet aan de praat.
We stonden langs de kant van de weg en in Rusland
is dat niet aan te bevelen. Ze rijden er erg hard en halen op de
onmogelijkste plaatsen en manieren in.
We stonden vlakbij een Kolchozenboerderij en om
toch nog iets te doen te hebben, want het kon nog wel even duren eer de
vervangende bus zou komen, liepen we richting die boerderij.
Een van de werknemers blafte van ver iets in het
Russisch en dan is het altijd toch ook weer handig als je die taal niet
spreekt en dus liepen we gewoon door. Zij hielden daar nog wat
ouderwetse ideeën op na en vonden het niet juist dat toeristen
de boerderij zo maar bezochten. Er was ook niet veel te zien, maar ach
we waren letterlijk van de straat!
Bij terugkomst bij de bus bleek dat we in tijdnood
zouden komen wat betreft het programma dat we voor die dag op de
planning hadden staan. Dus plassen in het bos (de meisjes-bomen en
jongens-bomen stonden apart gegroepeerd) en lunchafspraak
werd gecanceld, dus onderweg op de markt wat eten bij elkaar sprokkelen
en dat in de bus nuttigen (picknicken in de bus).
Na 3½ uur kwam de vervangende bus met
chauffeur en lieten we Youri en de bus achter.
Boven: Youri wordt steeds
donkerder en rechtsboven: een schoen van Youri rechtsonder:
Kolchozenboerderij
links: waarover praten
zij??? Opties om de bus alsnog te maken? de landbouw? de politiek? het
weer? of gewoon uitrusten en wachten: bussie komt zo...
Omdat we zo flexibel zijn en het programma hebben
aangepast is er nog tijd voor een kloostertje en een Kremlin. We reizen
af naar Sergiev Posad.
Hier bezoeken we het imposante
Drievuldigheidsklooster van de heilige Sergius. Dit klooster stamt uit
de 14e eeuw en is het grootste klooster van heel Rusland.
De Bolsjewieken sloten het klooster, maar na de
veranderingen werd het klooster weer in ere hersteld en werd het Het
historisch en kunstmuseum van Zagorsk en ook de residentie van de
patriarch. In 1988 verhuisde de patriarch naar het Danilovklooster in
Moskou.
Het werk van de beroemdste iconenschilders, Andrej
Roebljov, is hier terug te vinden. Maar nog steeds is dit een centrum
voor geloofsbeleving en worden er monniken opgeleid en iconen
geschilderd.
Verzameling van Jong en oud.
links: een papa priester. De
geestelijken mogen trouwen als ze een eigen gemeente hebben. De
priesters die in een klooster leven mogen echter niet trouwen. Daar kan
Nederland nog wat van leren!
dit was de verblijfplaats
van de patriarch
Wat Lourdeswater
voor de Westerlingen
is, is dit water voor de Russen
inks: blik naar de 19de
verdieping....
rechts: blik vanuit de 19de
verdieping....
Rond 20 uur kwamen we in Moskou aan en na even de
koffers op de kamer - 1922 en dat is de 19e verdieping kamer 22 -
hadden gezet, gingen we dineren. Daar hoorden we dat diezelfde ochtend
om 11 uur er een bomaanslag had plaats gevonden op een kleine 200 meter
van ons hotel. Onder de vele doden waren ook 5 kinderen. Eerst werd er
gedacht aan een actie van de Tsjetsjenen, maar later bleek dat het om
een afrekening ging van de Chinese triade.
Na deze bomaanslag werd de stad nog meer beveiligd
en gecontroleerd; we voelden ons dus helemaal veilig.
Wij zaten in een hotelcomplex met de naam Delta. Er
was natuurlijk ook een Alfa en een Beta. Het hotel was gebouwd ter
gelegenheid van de Olympische spelen in 1984. Aan de inrichting was
niets veranderd in al die jaren, maar er was wel een nieuw verfje op de
muren gekomen. Het uitzicht vanuit de hotelkamer had ook iets weg van
een blik uit een laagvliegend vliegtuig.
Bi de opening van die Spelen werd er regen
voorspeld en dat wilde men niet en er werd toen met bommen voorzien van
chemicaliën op de regenwolken geschoten. De opening verliep
zonder regen.
Onlangs was er een bijeenkomst van alle presidenten
en premiers en ook toen was het weerbericht ongunstig en heeft met de
wolken beschoten, maar met een drankje in de hand moesten Bush en
Balkenende en de rest heel snel gaan schuilen in de dichtstbijzijnde
Isaac kathedraal.
Moskou wordt voor het eerst in
1147 vermeld. Toen kreeg Joeri Dolgoroeki een visioen waarin hij
opdracht kreeg om op een heuvel, vlakbij het punt waar de rivieren
Moskva en Neglinnaja samenstroomden, een stad te bouwen. Hij begon met
de bouw van een vesting op de plaats van het huidige Kremlin, die in
1156 werd voltooid.
Enkele oorlogjes later werd Moskou in 1812 door
Napoleon bezet en bijna geheel verwoest op zijn terugtocht. De stad
werd weer opgebouwd en in maart 1918 werd de regering door de
Bolsjewieken van St. Petersburg weer naar Moskou gebracht.
Moskou is de duurste stad van de wereld.
Het Rode plein en het Kremlin vormen het hart van
de stad. Achter de hoge roodstenen muren bevinden zich de
regeringsgebouwen, de beroemde klokkentoren van Ivan de
Verschrikkelijke en enkele kathedralen waaronder de Vasiliuskathedraal.
In dit restaurant hebbden de twee grote Leiders:
Poetin en Bush samen gegeten.
Het grootste kanon ter wereld heet het Tsarenkanon
met een doorsnede van 89 cm. en een lengte van 5.34 m en een gewicht
van 40 ton. Officieel had dit kanon de Moskoubrug moeten beveiligen;
men schrok wel van de afmeting van het kanon zonder dat het ooit een
schot heeft afgevuurd.
Dit kanon staat in het Kremlin.
links: links-rechts en beentjes
hoog in de lucht voor de aflossing van de wacht
Dan denk je dat de tsaar, Stalin en Lenin niet meer
leven en dan staan ze gewoon op straat met Poetin en hebben een
onderonsje....of een onderjullietje
Vanaf dit gebouw zagen we op 1 mei de leiders van
Rusland de grote parade afnemen.
Dit is het Leninmausoleum waar het gebalsemde
lichaam van de stichter van de Sovjet Unie ligt. Het staat op het
hoogste punt van het Rode Plein
De letters staan voor de naam LENIN.
Stalin heeft 8 jaar naast Lenin mogen liggen, maar
hij is verwijderd toen men durfde te reageren en ageren tegen het
schrikbewind dat hij heeft gevoerd.
Tegenover dit mausoleum ligt de GOeM, een groot
winkelcentrum. In de Sovjettijd was dit het grootste warenhuis van
Rusland.
boven: Wie had dat
jaren geleden kunnen denken dat we een biertje zouden drinken op een
terras op het Rode Plein
links: Dit plaatje
kennen we allemaal. Het verhaal gaat dat de bouwers van deze kathedraal
na de bouw blind gemaakt zouden zijn door Ivan de Verschrikkelijke...
De Basilius kathedraal.
Dit is de grootste klok ter wereld, gebouwd in
opdracht van Ivan de Grote/Verschrikkelijke. Hij heeft een diameter van
6,6 meter en weegt 210 ton.
Bij een grote brand hebben ze er zo veel bluswater
op gegooid dat er een stuk van meer dan 11 ton af brak.
Het Rode Plein met links het Leninmausoleum en
rechts de GOeM.
de lichttoer door een donker Moskou
Onder: een fontein ter
nagedachtenis van al het bloed dat gevloeid is tijdens de oorlog
Natuurlijk hebben we ook een bezoek gebracht aan de
metro. De diepste metro ligt 90 meter onder de grond en de
totale metrolijnen beslaan 200 kilometer. Met een geleidelijke maar
zeer diepe roltrap ga je naar beneden en ook omhoog. De bouw van de
metro is gestart in 1931. Het zijn kunstwerken op zich. Er is zo veel
te zien: mozaïeken, natuursteen, marmer, fresco's,
glas-in-loodramen, beeldhouwwerken en kroonluchters.
Tijdens de oorlog diende de metro als schuilkelder
en kraamkamer. Er werden in die tijd 200 kinderen in de metro geboren.
De metro is erg goed onderhouden en heel erg
schoon. Elke nacht wordt de metro een paar uur gesloten en
schoongemaakt.
Een prachtige afsluiting van deze interessante reis
was het bijwonen van een folkloreavond. Een dynamische show met
prachtige kostuums, dans en muziek.
De gids had de kaarten besteld en zomaar
uitgedeeld. Het gevolg was dat Frans aan de ene kant en ik aan de
andere kant zat. Het meisje dat de plaatsen aan wees begreep maar niet
dat dit niet de bedoeling was. Zij wilde ons steeds op de geplande
stoelen zetten. Mooi niet. Toen ze weg was zijn we gewoon ergens anders
gaan zitten, want er was ruimte genoeg. Jammer dat men dan weer geen
woord Engels spreekt.
Nog een aantal bijzondere
wetenswaardigheden over Rusland en zijn inwoners:
Toeristenwegen:
in de Communistische tijd waren er toeristische wegen. De namen van
deze wegen werden ook in voor ons begrijpelijke letters weergegeven.
Als men een reis maakte door Rusland, mocht men alleen van dit soort
wegen gebruik maken. De hele weg stonden er politieposten die de
toerist aanhield, controleerde en als de toerist door kon, belde de
politieman meteen naar de volgende wachtpost. Men mocht niet van deze
wegen afwijken. Op deze manier werden de toeristen onder behoorlijke
controle gehouden en zagen ze geen dingen die men niet wilde, zoals
militaire objecten en andere voor het land mogelijke belangrijke
ontwikkelingen.
Begane
grond: Russen lijken wel Belgen -> daar hebben we een
keer een discussie gehad m.b.t. wat tot en met 12
jaar in hield -> Belgen zeggen dan dat 12 jarigen niet
meer mee kunnen doen en wij zeggen van wel! In Rusland is de begane
grond de eerste verdieping. Goed om te weten als je met de lift gaat.
Paddenstoelen:
In de maand augustus zie je heel veel Russen de bossen in trekken met
mandjes en tassen. Zij zoeken dan paddenstoelen en daarnaast bosbessen
enz. Augustus is voor hen de oogst- en wekmaand hiervoor.
DAK:
te vertalen als Russische maffia. Als men hier een nieuwe winkel opent
of een zaak start krijg je meteen het DAK op je dak. Je wordt door een
personage (in een regenjas en misschien ook wel een hoedje) bezocht die
je complimenteert met de mooie zaak. De bedoeling is dan dat je vraagt
om bescherming. Doet men dat niet, dan wordt de nacht die erop volgt de
ruiten in gegooid. En dan weer komt die persoon en constateert heel
belangstellend dat het zo jammer is dat de mooie zaak er nu zo uit
ziet…. Als de eigenaar dan nog niet om bescherming (tegen
betaling natuurlijk) vraagt, dan wordt de zaak vernield. Meestal komt
het niet zo ver, omdat men wel weet dat men om bescherming moet vragen
om te blijven bestaan.
Gorbatsjov:
voor ons was het een verrassing te horen dat men Gorbatsjov haatte. Met
de uitleg van de reisleider over het hoe en waarom werd het ons wel
duidelijk. In China had men Deng Tsao Ping en die voerde in 1 dag de
democratische veranderingen door. Gorbatsjov nam hier een veel langere
tijd voor. Zo lang dat diegenen uit het oude Sovjetregime de kans
hadden om volledig tegen te werken. Men zorgde voor lege winkels,zodat
de mensen geen eten hadden en op een zeer karig rantsoen moesten leven.
De ladingen voedsel werden tegen gehouden en vernietigd eer het de
bevolking kon bereiken onder het mom dat Gorbatsjov een slechte
politiek voerde. Poetin heeft na Jeltsin de veranderingen pas echt goed
doorgevoerd en de Russen ervaren de verbeteringen van het gevoerde
beleid. Rusland is een welvarend land geworden en Poetin wordt alom
gewaardeerd.
Dada:
wat we niet wisten is dat elke baby in aanleg de Russische taal
beheerst. De eerste woordjes van de baby waar ouders met trots naar
luisteren zijn vaak: DADA. En wij als Ruslandgangers weten nu dat dit
JAJA betekent.
Winter-
zomerkerken: de zomerkerken zijn hoog en groot en in
de winter moeilijk te verwarmen. Daarom heeft men vaak naast de grotere
kerk en kleinere kerk gebouwd die beter verwarmd kan worden (vaak doet
deze ook dienst als de klokkentoren).
De
iconastase: dit is de scheidingswand in de kerk die
symboliseert de afscheiding van het aardse naar het hemelse deel. De
iconastase bevat volgens een bepaald patroon een reeks iconen. 
Wisselgeld:
door de geweldige economische ontwikkeling en devaluatie van het geld
is er geen gebrek aan groot geld maar is er een schreeuwend tekort aan
wisselgeld. Al bij een betaling van 500 (€ 15,--) zie je de
wanhoop toeslaan en moet men vaak op stap om wisselgeld te zoeken. En
dan te weten dat het er net zo duur is als in Nederland.
KGB:
in de communistische periode was er een grote mate van achterdocht en
achterklap onder de gezagdragers. Men ging zelfs zo ver dat er in
bepaalde huizen een dubbele muur werd gebouwd met een spouw van
ongeveer een meter. Door op die manier ontstane gangen liepen KGB-lui
de bewoners van dat pand af te luisteren en bij `verkeerde' (niet
communistisch getinte gesprekken) werd men zonder opgaaf van redenen
opgepakt. Gelukkig kan men nu alles denken en ook zeggen wat men wil.
Maar bij sommige mensen is de angst toch nog te diep geworteld en durft
men nog niet het achterste van de tong te late zien.
Eten:
men eet in Rusland bij elke maaltijd iets warms en ook brood.
En op Schiphol stond Mascha met Kylie en Ryan al te
wachten. Wat een heerlijk welkom om meteen weer van die blije
kleinkinderen te zien staan en dan duurt het zo lang eer we de koffers
te pakken hadden natuurlijk.
Hieronder nog wat foto's want ik had er
ruim 600 en dus voeg ik er nog wat toe.
Nog wat mooie plaatjes van de Hermitage te
St. Petersburg
onder: Parkeerproblemen op het
water....
Duiven zitten op stand(beeld) van Poesjkin.
Aeleksandr, Sergejevitsj Poesjkin leefde van 1799
tot 1837. Hij was dichter en schrijver, doorbrak de
heersende invloed vanhetFranse classicisme en schiep aan de spreektaal
aangepast proza, welke vernieuwingen van groot belang zijn geweest voor
de Russische literatuur. Maakte naam met het op
Oudrussische bronnen gebaseerde epos
Roeslan en Ljoedmila'. Hij schreef voornamelijk
proza, maar ook wel keine tragedies waaronder 'De stenen
gast' en 'Mozart en Salien'. Zijn meesterwerk, de
roman in verzen 'Jevgeni Onjegin' verscheen in 1833. Door de
enorme invloed die hij - in zeer hoge kringen - had, wilde men hem
kwijt en men 'regelde' een duel. De aangenomen zoon van een
Nederlandse afgezant ging met de vrouw van Poesjkin dansen en
daarop daagde Poesjkin de jongeman uit voor een duel wat eindigde met
de dood voor Poesjkin.
rechts: een deurtje
links: zij zongen prachtig en
hun dvd hebben we gekocht
links:
zo schrijf je de Crook en Roks in het Russisch
Je moet er even op wachten, maar dan heb je ook een
pracht stukje in je paspoort.
