Rome
Naast de maand mei is ook de maand september een
prachtige maand om op vakantie te gaan naar een in de zomer behoorlijk
warm land. En in Italië kan het behoorlijk warm zijn.
Rome is een hele grote stad en wat erg op valt zijn
de vaak afgebroken autospiegels als er al spiegels op de auto zaten.
Men rijdt hier zo apart en het zijn waarlijk tovenaars in het verkeer,
want een vierbaans weg toveren ze zo om in een 5 baansweg door gewoon
dubbel te gaan rijden.
In het bruine gedeelte van de bekende laars ligt Rome.
De taal Italiaans maakt onderdeel uit van de Romaanse taalgroep. Het Italiaans wordt gesproken door ongeveer 57 miljoen mensen in Italië, in verschillende dialecten. Sommige van deze dialecten verschillen zo sterk van het standaard-Italiaans, dat ze op zichzelf staande talen zijn geworden. Het aantal sprekers van het standaard-Italiaans in Italië bedraagt ongeveer 30 miljoen. Wereldwijd zijn er in totaal ongeveer 63 miljoen Italiaanssprekenden.
Boven: prachtige kunst ligt
gewoon op straat en rechtsboven: een fonteintje
hier, een fonteintje daar...
De Fontana `La Barcaccia', ook wel Fontana
della Barcaccia geheten, staat op het Piazza di Spagna, beter
bekend als de `Spaanse trappen'. De fontein is ontworpen door Pietro
Bernini, vader van de meer bekende Gian Lorenzo Bernini verschaft deze
Fontana della Barcaccia (letterlijk: Fontein van de lelijke boot) de
Spaanse trappen een pittoresk uiterlijk.
Prachtige beeldhouwwerken zijn bewaard gebleven en als de duiven er niet te vaak hun behoefte op doen, dan blijven ze mooi licht gekleurd.
Prachtige beeldhouwwerken zijn bewaard gebleven en als de duiven er niet te vaak hun behoefte op doen, dan blijven ze mooi licht gekleurd.
De Engelenburcht is een
monument in Rome. De burcht is het oorspronkelijke het gevaarte van
Hadrianus, het reusachtige mausoleum van Hadrianus dat is gebouwd
tussen 135 en 139 onder leiding van de architect Decrianus.
De Engelenburcht heeft zijn naam te danken aan een
legende. Op kerstdag 590 hield Paus Gregorius I een grote plechtige
kerkelijke optocht om God te smeken een einde te maken aan de
pestepidemie. Bovenop het mausoleum verscheen de aartsengel Michael. De
engel stak zijn zwaard in de schede, wat betekende dat Gregorius' bede
was verhoord en de strijd tegen de pestepidemie voorbij was. Paus Pius
II liet op de plaats waar de aartsengel zou zijn neergestreken een
kapel bouwen.
Het mausoleum leek in de oudheid al niet meer op
een graf. De beelden die op de rand van het mausoleum stonden, zijn
bijvoorbeeld al een keer gebruikt om de Gothen weg te jagen. Het begon
eigenlijk steeds meer op een burcht (kasteel) te lijken. De pausen en
de adel streden, nadat de Gothen weg waren, om de burcht. Zij lieten de
Engelenburcht verbouwen tot een sterke vesting die het Vaticaan (de
Katholieke Kerk) moest beschermen tegen invallers, maar ook tegen de
middeleeuwse Romeinse adel en burgerij.
Voor de veiligheid liet Paus Nicolaas III in 1277
de Passetto (doorgang) bouwen, ook wel de Corridoio
(Corridor) genoemd. Dit was een brug tussen het Vaticaan en de veilige
burcht die uitkwam op de Aureliaanse Muur. Nu kon de paus, wanneer er
gevaar dreigde, met zijn schatten wegkruipen achter de dikke muren van
de Engelenburcht. Later werd de burcht ook als pauselijke schatkamer
gebruikt. Tot en met de 16e eeuw werden de verdedigingswerken verbeterd
en de zalen steeds mooier versierd. Zo liet paus Paulus III de burcht
comfortabeler inrichten voor het geval een van de pausen voor langere
tijd in de burcht zou moeten verblijven.
Pas na september 1870, toen het Vaticaan de
Engelenburcht overdroeg aan het Italiaanse leger, kreeg het voormalig
mausoleum een rustige functie. In de burcht werd een museum gemaakt dat
in 58 zalen de geschiedenis van de burcht laat zien. De laatste jaren
is er veel aan gedaan om de burcht een beter aanzien te geven. Een deel
van het vestingwerk is nu hersteld en een park geworden.
De Engelenburcht wordt met de andere oever van de
Tiber verbonden door de Ponte Sant' Angelo
(de Engelenbrug), de oorspronkelijke Pons Aelius
(vernoemd naar keizer Hadrianus, wiens volledige naam Publius Aelius
Hadrianus was), die gelijktijdig met het mausoleum is gebouwd. Ook de
brug kreeg zijn echte naam in de 15e eeuw.
Wanneer men de brug oversteekt ziet men aan
weerskanten tien engelen, die er in 1669 bij de restauratie van de brug
op zijn gezet. De engelen, gemaakt door Gian Lorenzo Bernini, dragen
elk een voorwerp dat te maken heeft met de lijdenstijd van Jezus.
En nu van de andere kant
bezien.
De Trevifontein of Fontana
di Trevi is de grootste en bekendste fontein van Rome. De
fontein is circa 26 meter hoog en ongeveer 22 meter breed. Zij is
gelegen aan een pleintje, het Piazza di Trevi. Ze is gebouwd door de
architect Nicola Salvi en in de stijl van de late barok. De fontein
staat aan de voorkant van het Palazzo Poli. In het keizerrijk was het
de gewoonte om een monument op te richten op plaatsen waar water vanuit
nieuwe bronnen Rome binnen kwam. De fontein is gebouwd in opdracht van
Paus Clemens XII.
Het thema van het bouwwerk is de oceaan met
majestueuze zeegod Neptunus op een schelpvormige strijdwagen die door
gevleugelde paarden en jonge zeegoden (tritons) naar de oceaan wordt
getrokken. Het ene paard is rustig, het andere steigert. Dit
symboliseert de twee gezichten van de zee. In twee nissen staan links
en rechts de uitbeeldingen van Overvloed en Gezondheid. Rechts bovenaan
zie je een afbeelding van een maagd die een soldaat de plek van een
bron aangewezen zou hebben. Wanneer je met je rug naar de fontein staat
en er over je linkerschouder twee muntjes in gooit, je ogen sluit, aan
Rome denkt en uitroept “Arrivederci Roma”, zul je
ooit terugkeren naar Rome. (Vroeger dronk men het water uit de fontein
om dezelfde reden).
De naam ´Trevi´ komt van de
woorden ´tre via´ (drie wegen). Vroeger kwamen er
namelijk drie wegen uit op het plein van de fontein
De rimpels zijn talloos en toch is deze vrouw heel
mooi. Zij is getekend door het haar geleefde leven, maar zij leeft
voort in het heden.
Elke rimpel staat voor een stukje levenswijsheid;
een prachtige vrouw.
De koepeltjes voorspellen het al, we naderen het
Vaticaan.
Hij heeft zijn zondagse pakje aangedaan.
Rechts de hele zuil en onder zie je ook fijn
bewerkt hij is.
Het Monument van Victor Emanuel II
in Italië beter bekend als Altare della Patria (Altaar
van de Natie) of Il Vittoriano is een monument in
de Italiaanse hoofdstad Rome. Het statige witte gebouw bezet het plein
tussen de Piazza Venezia en de Capitolijn. Het gebouw is
ontworpen door Giuseppe Sacconi en is gebouwd tussen 1895 en 1911 te
ere van Victor Emmanuel, de eerste koning van een verenigd
Italië. De bouw van dit gebouw is grotendeels ten koste gegaan
van de Capitolijn. Het gebouw bestaat uit puur wit marmer het gebouw
wordt geleid door grote trappen die je op de helft van het gebouw
brengen. Veel zuilen zijn toegepast en in het midden een standbeeld van
Victor Emanuel. Bovenaan aan de rechter en linkerzijde twee
standbeelden van de godin Victoria die rijdt op een vierspan. Ook is er
een tombe van de Onbekende soldaat aanwezig. Links en rechts van het
monument staan fonteinen, de linker symboliseert de Adriatische zee, de
rechter de Tyrrheense.
De Sint-Pieterskerk is een
katholieke kerk in Vaticaanstad, en werd van 1506 tot 1626 gebouwd op
de plek van het vroegere Circus van Nero in Rome, waar ooit de Apostel
en eerste Paus, Petrus, gekruisigd en begraven zou zijn. Het is een
belangrijk bedevaartsoord voor rooms-katholieken.
Een donker gekleurd beeld valt toch op in het
Westerse Geloof
De biechtstoel als achtergrond
Het Colosseum heeft na de bouw te lijden gehad van verschillende natuurrampen. Een blikseminslag in 217 beschadigde het Colloseum dusdanig dat er gedurende vijf jaar geen spelen georganiseerd konden worden. Diverse aarbevingen brachten grote schade toe aan het gebouw, maar zolang het gebouw in gebruik was werd dit telkens gerepareerd door de Romeinen en later door de Ostrogothen. Tijdens de middeleeuwen volgden twee grote aardbevingen in 847 en 1349 die het Colosseum verder vernielden. In de 12e eeuw werd de ruïne van het amfitheater omgebouwd tot fort van de familie Fragipini. De belangrijke Romeinse families, waar vaak ook de Paus uit voor kwam, beschouwden het Colosseum als een plaats waar eenvoudig bouwmateriaal gehaald kon worden voor hun nieuw te bouwen kerken en paleizen. Zo werd het marmer van de façade gehaald en herbruikt in nieuwe gebouwen of simpelweg verbrand om kalk te verkrijgen. Ook het ijzer waarmee de blokken steen en marmer werden vastgezet was gewild. Aan deze plundering kwam pas een einde in 1749 toen Paus Benedictus XIV de historische waarde van het Colosseum inzag en het verdere gebruik als steengroeve verbood. Hij wijdde het Colosseum als kerk ter nagedachtenis aan de lijdensweg van Christus en bouwde binnenin een kruisweg. De grond van het amfitheater werd als heilig beschouwd vanwege het bloed van de Christelijke martelaren dat hier vergoten werd, dit ondanks het feit dat de meeste Christenen waarschijnlijk gedood werden in het Circus Maximus. Latere pausen lieten het Colosseum verder restaureren en archelogisch onderzoeken.
En hij bleef stoer op zijn paard zitten; hij kan ook niet anders.
De Sixtijnse is een kapel in
de Vaticaanse musea van Vaticaanstad. Hij werd gebouwd tussen 1475
en1483 in opdracht van Paus Sixtus IV, naar wie de kapel genoemd werd.
Paus Julius II gaf in 1508 de opdracht aan Michelangelo om het 
gewelf te beschilderen.
Michelangelo voelde zich ongelukkig met die opdracht want hij voelde
zich een beeldhouwer en geen schilder en wilde verder werken aan een
praalgraf. Voor het gewelf zou hij 3000 dukaten krijgen. Het duurde 4,5
jaar om het te schilderen door de slechte omstandigheden. Het is een
van de bekendste zalen ter wereld,
vanwege de beroemde fresco's van Michelangelo op het
plafond en het feit dat in de kapel het conclaaf plaatsvindt waarbij
nieuwe pausen gekozen worden.
gewelf te beschilderen.
Michelangelo voelde zich ongelukkig met die opdracht want hij voelde
zich een beeldhouwer en geen schilder en wilde verder werken aan een
praalgraf. Voor het gewelf zou hij 3000 dukaten krijgen. Het duurde 4,5
jaar om het te schilderen door de slechte omstandigheden. Het is een
van de bekendste zalen ter wereld,
vanwege de beroemde fresco's van Michelangelo op het
plafond en het feit dat in de kapel het conclaaf plaatsvindt waarbij
nieuwe pausen gekozen worden.Het is een prachtig museum, maar trek vooral je
makkelijke wandelschoenen aan en zorg dat je een maand ervoor geen
enkel museum bezocht hebt want anders krijg je echt een overdosis aan
cultuur.
Het Colosseum heeft na de bouw te lijden gehad van verschillende natuurrampen. Een blikseminslag in 217 beschadigde het Colloseum dusdanig dat er gedurende vijf jaar geen spelen georganiseerd konden worden. Diverse aarbevingen brachten grote schade toe aan het gebouw, maar zolang het gebouw in gebruik was werd dit telkens gerepareerd door de Romeinen en later door de Ostrogothen. Tijdens de middeleeuwen volgden twee grote aardbevingen in 847 en 1349 die het Colosseum verder vernielden. In de 12e eeuw werd de ruïne van het amfitheater omgebouwd tot fort van de familie Fragipini. De belangrijke Romeinse families, waar vaak ook de Paus uit voor kwam, beschouwden het Colosseum als een plaats waar eenvoudig bouwmateriaal gehaald kon worden voor hun nieuw te bouwen kerken en paleizen. Zo werd het marmer van de façade gehaald en herbruikt in nieuwe gebouwen of simpelweg verbrand om kalk te verkrijgen. Ook het ijzer waarmee de blokken steen en marmer werden vastgezet was gewild. Aan deze plundering kwam pas een einde in 1749 toen Paus Benedictus XIV de historische waarde van het Colosseum inzag en het verdere gebruik als steengroeve verbood. Hij wijdde het Colosseum als kerk ter nagedachtenis aan de lijdensweg van Christus en bouwde binnenin een kruisweg. De grond van het amfitheater werd als heilig beschouwd vanwege het bloed van de Christelijke martelaren dat hier vergoten werd, dit ondanks het feit dat de meeste Christenen waarschijnlijk gedood werden in het Circus Maximus. Latere pausen lieten het Colosseum verder restaureren en archelogisch onderzoeken.
En hij bleef stoer op zijn paard zitten; hij kan ook niet anders.