crookie.nl

El Kantaoui

Wij hadden een weekje erbij geboekt om nog even te kunnen genieten van het heerlijke weer, de prachtige omgeving en onze grappige kamer.

Een kamer als uit een sprookje met een klein balkonnetje
op het zuid-oosten; dus tot een uur of half 3 hebben we zon
op ons balkon.

En helemaal leuk is de badkamer met een groot rond bad.

De baden zitten in de gele ronde pilaren van het hotel en er
zijn telkens 2 kamers met 2 badkamers naast elkaar.

Ze zijn hier gek op spiegels; spiegels aan de muren,
spiegelglas in de deuren...

En tussendoor zie je de zee.

Wat me opvalt is dat de Tunesische mensen vriendelijk en slim zijn. Als ze met je praten raken ze je vaak heel zacht aan en ze pakken talen heel snel op en spreken het ook nog goed uit. De verkoop is natuurlijk wel aanwezig en iedereen prijst zijn eigen winkel of restaurant aan, maar het is niet opdringerig.

De eerste dagen zijn we de omgeving gaan verkennen, zoals de haven van El Kantaoui.

wat een vissen...

krab

bloei

Het stikt overal van de katten en ze moeten maar zien hoe ze aan hun eten komen... Het zou verstandig zijn om een sterilisatieprogramma te ontwikkelen, want ze fokken maar door.

De kattentaal is MIAUWWWW!!!

prachtig de vlag van Tunesische gedeeltelijk aan de hemel: Maan rechts en ster links

Vandaag zijn we naar Sousse geweest. We wilden eerst de bus pakken, maar het was zo'n heerlijk weer dt we besloten om te lopen. Nou is Sousse op zich niet zo ver, maar het centrum ligt altijd verder dan de rand van de stad. Ook werd 'centre de ville' wel voor auto's aangegeven, maar niet voor voetgangers. Dus hebben we alles bij elkaar 2,5 uur gelopen. Ja en dan ben je aan een terrasje toe. Heerlijk een achteraf-terrasje bij zee.

rechts: spreeuwen, die worden de kop omgedraaid

waar je bij staat en gepluimd, dus zijn hier ook spreeuwen een consumptieartikel.

We hebben een paar mooie schalen gekocht, Fatima = de vorm van een hand en betekent GELUK.

Een bewolkte en winderige dag, dus naar zee gewandeld. De zee was krachtig en laat weinig strand over en om er voorbij te gaan moet je het juiste moment kiezen, maar dat duurde me te lang dus een paar natte schoenen, sokken en broekspijpen.

rare dingen geeft de zee: soort egelachtige bolletjes die heel licht zijn en rechts wat groenachtige blubber

wie kijkt naar wie?

stenen met isolatie gaten

Het eind van de winderige en totaal bewolkte dag was er boven zee het avondrood te zien en ik weet niet of dit nu wel of geen water in de sloot bracht. In elk geval scheen de volgende dag de zon of hij nooit weg geweest was.

Wat een prachtige avondlucht, maar die van de ochtend doet er niet voor onder.

Het merendeel van de hotelgasten zijn Duitsers en enkele Engelstalige mensen. Ik heb de indruk dat zij hier langere tijd verblijven om de kou in ons werelddeel te ontvluchten.

Er is ook een Engelstalige vrouw die behoorlijk hallucineert. Ze praat behoorlijk hard als de rem (controle van andere mensen) er niet op zit en in het restaurant - waar dus meer mensen zitten en haar kunnen horen - doet ze het zachter. Wel heel sneu dat iemand zo vereenzaamd, want de meeste mensen mijden haar omdat ze het wellicht niet begrijpen en dus eng vinden.

Ze heeft gelukkig wel structuur aangebracht in haar dag, want rond 9 uur gaat ze ontbijten. Van de week zat ze

's middags op het terras achter een fles witte wijn en daarna volgde nog een fles, maar ze was weer op tijd aan het diner en dat smaakte haar ook goed.

Niet alleen de mensen zijn hier slim, maar ook de beestjes. In het restaurant komen elke dag 2 mussen ontbijten en wij hadden een aangebroken cake in de kast liggen, maar die was geconfisceerd door de mieren.

de lantaarnpaal is helemaal in balans met de duifjes

moeder links en kitten rechts

De laatste volle dag hier. Vannacht moeten we om 4 uur vertrekken en dus rond half 4 opstaan.

Vandaag dus nog heerlijk geprofiteerd van het lekkere weer.

Opvallend is de benadering hier; een ober zegt bijv. dat hij nootjes neerzet voor de een en niet voor de ander.

En een bloem alleen voor mij en niet voor Frans enz.

Nu een schone zee; geen zwart zeewier. Er wordt gesnorkeld.

En toen werd het 6 december en om 3:10 uur uit bed, want om 4 uur zouden we worden opgehaald en naar het vliegveld gebracht worden. Dus rond 3:50 uur waren Nel, Dig (zit echtpaar was ook zo slim om een weekje erbij te boeken), Frans en ik in de grote lobby aanwezig. Het werd 4 uur, 4:15 uur.... Een vraag gesteld over wanneer het busje zou komen...Antwoord: over een minuut of 5. Weer 10 minuten verder en dus weer vragen gesteld en de antwoorden waren nu: De bus komt uit Monestir, komt over 5 minuten, komt zo... Nee dus.

Frans had in de loop van de week nog even gevraagd of alles goed geregeld was en dat werd beaamd. De man van de balie zei zelfs dat - als er wijzingen waren - hij dat te horen zou krijgen en het aan ons zou doorgeven.

Ook Lotfi was heel stellig geweest toen hij afscheid van ons nam, dat er niks mis zou gaan. Nou had ik al een bepaald voorgevoel en helaas kwam dat dus uit. Als je weet dat je 150 km. ver van het vliegveld bent, je vlucht om 8:05 uur gaat en daar 2 uur eerder moet zijn, dan wordt de tijd toch steeds krapper. Uiteindelijk hebben we aangedrongen op het bellen van een grote taxi. Om 5:15 uur kwam een stevige auto en die hadden we nodig. De man was een uitstekend chauffeur en met een vaartje van ruim 155 km was dit onze eerste vlucht van de dag. In een kleine 5 kwartier stonden we op het vliegveld en konden we meteen inchecken. Met de snelheid nog in ons systeem moesten we even afkicken om daarna rustig naar de incheckbalie te gaan. De vlucht naar Nederland duurde 3 uur met hier en daar wat turbulentie.

Ik vraag me wel af hoe lang ze in het hotel gewacht zouden hebben als wij niet aangedrongen hadden om een taxi te bellen....