Egypte vervolg
De vrije middag hebben we doorgebracht met een
bezoek aan de Koptische kerk en een rondrit met een koetsje. De man
sloeg met een zweep op het paard, maar ik heb meteen gezegd dat ik dit
niet wilde hebben en dat het paardje er gewoon zijn tijd voor mocht
nemen en niet letterlijk opgezweept hoefde te worden. Dus een rustig
ritje gemaakt door Aswan.
straatbeeld
links:
in de mast klimt een man
En toen was het tijd om afscheid te nemen van Aswan
en van ons schip. Met de nachttrein gingen we naar Cairo.
De coupé was niet groot, maar we hadden en mini wastafeltje
tot onze beschikking en een stapelbed. Het diner werd in de
coupé geserveerd. Nou het had meer van een wegwerpmaaltijd
weg.
Het slapen werd bemoeilijkt doordat de trein veel
lawaai maakte en het leek of er om de paar meter een aantal lassen in
de rails zaten die niet glad gemaakt waren. Maar ach, we hadden
vakantie dus een beetje meer of minder slapen maakte niet uit.
links: het station in Aswan
rechts:
aankomst in Cairo
wij liepen netjes om, maar de
kruiers brachten de koffers over het spoor naar de andere kant
We kwamen in het hotel aan in de veronderstelling -
en dat werd ook bevestigd en/of versterkt door Mohammed (de man die ons
begeleidde naar het hotel) - dat we eerst even zouden kunnen douchen,
want we wilden ons wel opfrissen na de treinreis. Mohammed
zei met een lieve glimlach of hij ons een groot plezier deed, dat de
kamers om 9 uur klaar zouden zijn en toen ik vroeg hoe laat we zouden
vertrekken was dat om 9 uur. Nou dat was dus geen slimme opmerking!
Achteraf bleek de gids te laat te zijn en de kamers op tijd (9 uur)
klaar te zijn, dus konden we even onze koffers wegzetten en gaan
douchen.
Met frisse zin begonnen we aan ons programma.
Cairo wordt ook wel de Big
Mango genoemd. In Cairo leven 17 miljoen mensen en daarbij komen elke
dag nog 3 miljoen mensen van buiten de stad die in Cairo hun werk
hebben. Het verkeer is een chaos.
De Citadel of Salah Al-Din of Mohammed Ali-moskee
of Albasten Moskee genoemd.
in de toren de klok die de
Fransen schonken, maar die nooit gelopen heeft
onder: de lampen in de moskee die
geschonken werden omdat de klok niet werkte
De tapijten zijn originieel en
nog een zeer goede staat
een blik op Cairo en de smog is
te zien en ook te ruiken trouwens
De Moskee van sultan Hassan lijkt meer op een
vesting en het interieur is sober. Maar ik heb de manier van bidden in
beeld gebracht.
Voordat men in de moskee binnen
gaat wast men eerst grondig een aantal
lichaamsdelen zoals handen, voeten en dat
doet men ook een aantal keren.
De akoestiek in deze
moskee is erg goed.
En toen was het weer lunchtijd en die gebruikten we
in een restaurant waar ook
de Egyptenaren graag naar toe gaan.
wat muziek erbij....
In Memphis ligt de kolos van
Ramses II. Oorspronkelijk was hij 13 m hoog. Een flinke jongen dus. Aan
de hand van de hiërogliefen op de cartouche weet men wie er
afgebeeld is. Normaal zie je dan 1 cartouche, maar Ramses wilde gezien
worden en op verschillende plaatsen heeft hij een cartouche laten maken
met zijn naam; in zijn riem, polsband enz.
De albasten sfinx werd in 1912 opgegraven.
En ook hier waren veel loslopende en dat kweekt
constant door.
Saqqara, de dodenstad van
Memphis, is een schat aan tempels en graven te vinden. De trappiramide
van Djoser werd 2650 v. C. door Imhotep gebouwd en staat
bekend als het eerste monumentale stenen bouwwerk ter wereld.
Tot slot nam de gids ons mee naar een
tapijtfabriekje. Kinderen worden daar opgeleid tot wever en volgen
gewoon onderwijs en in de middag krijgen ze weefles in de fabriek. Ze
vertelde dat de kinderen belangrijk waren omdat die kleine handjes dit
werk heel goed konden doen… en dat had ze nu net moeten
zeggen, want dan valt het voor mij onder kinderarbeid. Ik stelde
kritische vragen over de werktijden en de speeltijden van de kinderen.
Ik merkte heel goed dat men dit niet prettig vond. Verder weigerde ik
om het verkoopgedeelte te bezoeken…
en ook hier staat een auto met 4
man met geweren als bewaking
onder: de kortste weg
De Piramiden van Gizeh waren
monumentale graftomben voor de farao's. De piramide van Khufu - beter
bekend als de Cheops - is de grootste, met een oorspronkelijke hoogte
van 146,72 m, waarvan nu nog zo'n 137 m over is. De zijlengte op de
grond is 230 m. Elke blok steen weegt gemiddeld 2,5 ton en als je dan
weet dat er 23 miljoen blokken gebruikt zijn. Als je uit gaat van een
bouwtijd van 30 jaar, dan zou er elke zevenminuten een blok
aangesleept, naar boven zijn getransporteerd en op zijn plaats zijn
gezet. Wat een prestatie!
Naast de piramide van Cheops zijn er nog die van
Chephren en Mykerinos, die 4500 jaar gelden tijdens de 4de dynastie
gebouwd zijn.
De 20 m hoge Sfinx - een mensenkop en het lichaam
van een leeuw - is een bekend beeld. In het Arabisch heet de Sfinx: Abu
Al-Hul wat zoveel betekent als `de vader van de vrees'.
groepje piramides
onder: de hele piramide werd
altijd bewerkt en zag er dan glad uit, bij deze piramide is dat nog te
zien aan de top
Het Egyptisch Nationaal Museum heeft een schat aan
bewaard gebleven oudheden, meer dan 100.000 voorwerpen ut de tijd van
de farao's zijn hier bij elkaar gebracht, beelden, sarcofagen, mummies,
pruiken, textiel enz. Maar de grootste trekpleister is wel de schat van
Toetanchamon. De gouden sarcofaag, de grafgiften en het gouden
dodenmasker van de jonge farao Toetanchamon.
onder: het is bijna een onmogelijke opgave om de stad uit te komen
onder: de dodenstad ->
rijke mensen laten voor hun doden kleine huisjes bouwen als
graf (= onderaan op de foto). Er zijn zelfs mensen die daar zij gaan
wonen en dat wordt toegestaan mits zij op de vrijdag (= hun zondag)
deze huisjes verlaten omdat dan de familie de overledenen komen eren.
Nadat het programma klaar was zijn we niet met de
groep mee terug naar het hotel gegaan, maar hebben we ons downtown
laten afzetten. Lekker samen door de stad gebanjerd en toen
´s avonds een taxi genomen. Nou dat is een belevenis op zich.
Er rijden hier hele oude Peugeots rond, omdat ze gewoon niet de kans
krijgen om weg te roesten vanwege het droge klimaat. Die oude bakken
stuiteren door de straten van Cairo.
Ons hotel lag op ongeveer 20 km van de stad en dat
is op zich niet ver, maar gelet op het verkeer van de stad wel.
Veel getoeter en continu nieuwe rijbanen bijmakend loodste
onze taxichauffeur de auto door het drukke verkeer. Zodra hij ook maar
de kleinste opening zag ontstaan schoot hij er met een flinke snelheid
meteen in. Hij was erg behendig daarin.
Het interieur van de auto was zeer sober
en afgetakeld. Niets was vernieuwd en op de achterbank voelden we de
ups and downs. In een auto zitten normaal gesproken schokbrekers en aan
de auto zitten ronde wielen, maar ik had de indruk dat de schokbrekers
de jaren niet overleefd hadden en dat de wielen vierkant waren.
Maar al met al stonden we na 1½ uur
voor ons hotel.
links:
spelende kinderen en boven: deze vrouw verkoopt
papieren zakdoekjes
onder: deze man reageerde woest
op het nemen van mijn foto, want hij zat te bidden... nou daar zag ik
niet veel van met zijn waterpijp in de hand...
onder: brandweerkazerne
rechtsboven: achter de getraliede
ruitjes zie je mannen kijken
boven: moeder en baby bedelen slapend
onder: op een handkar staat een
soort van bakoventje en daar worden een soort van worteldingen in
gebakken/gerookt. Het heeft een weeïge smaak.
Om 6 vertrok onze bus met 3 man bewaking voor de
ongeveer 6 uur durende rit naar Hurghada. Onderweg een keer de
gelegenheid voor een sanitaire stop en om wat te drinken of te eten.
Het was een rustiger reis en de mannen van de bewaking konden
het slapend af en dat bracht er 1 ook in de praktijk.
Opvallend was wel dat er veel checkpoints waren en
dan moest de chauffeur uit de bus om een formulier in te vullen en dan
werd er ook een blik op de passagiers geworpen.
Hurghada is een bekende badplaats en hoewel het
resort prachtig was, is de overgang toch erg groot. Van allerlei
cultuur en natuur ineens over op zo´n gecultiveerd geheel.
Maar gelukkig lag het aan de Rode Zee en dat was prachtig. Je zwom
tussen de vissen.
We zijn ook een paar keer naar Sekalla gegaan.
onder: slager -> het vlees
hangt gewoon buiten en dat kan soms wel 30 dagen en dat zou de smaak
ten goede komen...
boven:
de schoenmaker
rechts: wat zou er eerst geweest
zijn -> het bord of de stoep?????
onder: hoe zou de Arbowet
hierover denken?
rechts: een oven/ barbecue op
straat wordt in gereedheid gebracht om de kippetjes en ander vlees
klaar te maken
Een hoogtepunt tijdens ons verblijf in Hurghada was
wel de jeepsafari door de Sahara en met een bezoek aan een
Bedoeïen gemeenschap.
De rit was heftig vanwege het gehotst en gebonk,
maar ontzettend leuk om mee te maken. Het is heel apart als je midden
in die enorme zandbak staat en overal waar je kijkt zie je zand, zand
en nog eens zand.
Ik heb zelfs een ritje op een dromedaris gemaakt.
Een hele ervaring. Aangezien ik niet groot ben en dat beest op die
grote bult een zadel met aan de voor/ en achterkant een handgreep
heeft, had ik moeite om in het zadel te komen. Ik heb met mijn voet een
heuveltje van zand gemaakt, want dat ligt er genoeg in de woestijn. En
toen kon ik net mijn voet over het beest heen krijgen en me vervolgens
in het zadel hijsen. Onze gids had uitgelegd dat we het zadel
zowel voor als achter moesten vasthouden. Je schommelt zowel van voor
naar achter als van links naar rechts. Op een bepaald moment dacht ik
dat ik wel eens onder de buik van het dier zou kunnen belanden, zo
schudde het… Maar de balans was goed en dus schommelde ik
verder. Als de dromedaris gaat liggen gaat dat met een heftigheid dat
je goed begrijpt dat het goed is om voor en achter vast te houden, want
anders word je gelanceerd.
De Bedoeïen leven zonder enige luxe en ik
laat de foto´s tot ieders fantasie spreken.
onder: erop rechts: de rit en
linksonder: eraf...pff...
boven: de vrouw in het
zwart draagt een baby en het kindje moest verschoond worden.
Een meisje had de opdracht gekregen om een luier/doek doek halen en die
gooit ze naar de vrouw, ze verschoont de baby en neemt het kindje dan
weer op om de dromedarissen met toeristen te begeleiden.
zand, steentjes, fantasie en
elkaar om mee te spelen
heerlijk soort brood wordt er
gebakken en met ezelpoep wordt de oven gestookt
als afscheid van elkaar zijn we
samen (groep van 7) uit eten gegaan en daar trad deze mener op; een
letterlijk heet ventje
Tot slot kwam het tijdstip dat we weer terug zouden
vliegen naar Nederland en bij aankomst op de luchthaven bleek dat we
niet de enigen waren. De efficiëntie bleek niet aanwezig en
dus moesten de mensen van 3 volle vliegtuigen wachten om door de
controle te gaan. De controle op zich stelde al niks voor en dat
terwijl het hele land vergeven is van bewaking…
Dat duurde dus een behoorlijke tijd en zowel de
Duitse groepen als de Nederlandse mensen kwamen in tijdnood en liepen
de kans dat het toestel niet op tijd zou kunnen vertrekken. Een heel
gedoe dus.
Wat opvallende feiten over Egypte:
- Er wordt ontzettend veel en hard getoeterd en ik denk dat het meeteen het sein is voor: Ik ga eerst!
- Overal en altijd bewaking en niet zo maar bewaking, maar echt met van die grote karabijnen.
- Het geloof is voor het grootste deel Islamitisch en dat betekent dat er 5 keer per dag gebeden wordt. En
dus wordt dit ook 5 keer per dag door de luidsprekers van de moskees kenbaar gemaakt
- Bepaalde wegen zijn voorzien van de zogenaamde road blocks waardoor het verkeer in een soort van
trechter terecht komt..
- Je wordt continu om euro's gevraagd of dingen kosten 1 of 2 euro, maar het vervelende is dat de banken de
munten niet inneemt. Dus vragen de mensen aan de toeristen om de munten te wisselen voor papieren geld.
Het papieren geld bestaat vaak
uit smerige briefjes. Muntjes bestaan wel, maar men is gekker op
papieren geld. En net zoals in Rusland is het ook hier een
probleem om groter geld gewisseld te krijgen. Er is een chronisch
tekort aan klein geld.
Diverse entreekaartjes
Visum in het paspoort
kaartje van Egypte
