Nog voor we vertrokken, had ik al een paabudapest.htmlr
klachtenbrieven verstuurd.
|
KLACHT
Vertrek vanuit : Amsterdam
Bestemming : Budapest
Geachte medewerkers,
Vandaag ben ik om 6:20 uur gestart met het
elektronisch inchecken via de website van de KLM.
Dat lukte niet. Gebeld: naar de E-service desk,
maar die ging pas om 8 uur open.
Om 8 uur weer gebeld en toen werd duidelijk dat
Malev Hungarian Airlines nog niet was begonnen met het opengooien van
de incheckmogelijkheden via internet. Advies was om het later
nog eens te proberen. (0900-….. en 020-….. welke
€ 0,10 per minuut kosten).
Ik heb elk half uur nieuwe pogingen gedaan, maar
kwam er niet doorheen.
Om 10:30 uur weer gebeld en toen bleek dat Malev
pas om 14 uur de optie tot elektronisch inchecken zou vrij geven.
Daarop met 0900-….. ( € 0,70
per minuut) gebeld om dan toch maar zo in te checken, maar ook zij
konden niet inchecken omdat Malev het nog niet vrij gegeven had.
En dan krijg je voor je een medewerker aan de lijn
krijgt een meldtekst te horen: ` Weet u dat u vanaf 30 uur voor vertrek
via internet kan inchecken en zelf uw stoel uit kan kiezen..'.
Nou daar ben ik dan al ruim 4 uur mee bezig!
Ik vind dat als Malev met de ` grote mensen' van de
KLM mee wil doen, zij zich ook moeten schikken naar de gemaakte
afspraken en regels en niet een eigen beleidje er tussen gaan gooien.
Voor alle
duidelijkheid: de klacht betreft het niet op tijd - volgens afspraken -
opengooien van de mogelijk tot elektronisch inchecken en
betreft niet de medewerkers die ik aan de telefoon heb gekregen van de
KLM. Zij hebben zorgvuldig gehandeld en oplossingen gezocht, maar
helaas niet kunnen vinden. En nog een opmerkelijk detail: de
medewerkers van het incheckbureau wisten zelf nog niet dat het
inchecken pas vanaf 14 uur mogelijk zou zijn.
Graag ontvang ik een schriftelijke
reactie.
Met vriendelijke groet
………………………………………………………………………………………………………………………………….............................
Helaas is dit nog niet het einde van deze
bijzondere incheckprocedure! En dus vervolg ik mijn klacht voor
hetzelfde vluchtnummer en maatschappij!
Ik heb nog nooit een klacht - laat staan
2 klachten - ingediend voordat ik op reis ging, dus hoop ik
van harte dat dit een unicum is.
Volgens afspraak wil ik rond 14:15 uur inchecken,
maar stootte weer op de barrière dat er nog niet ingecheckt
kon worden. Dus ben ik weer gaan bellen. Er bleek een doorschakeling te
zijn zodat ik van het ene nummer doorgesluisd werd naar een ander
nummer; geen probleem. Maar toen ik mijn vraag stelde naar
het elektronisch inchecken voor die vlucht, kreeg ik wel een heel
opmerkelijk antwoord namelijk dat er voor die
vliegmaatschappij helemaal niet via internet kon worden ingecheckt! Nou
geloof ik al lang niet meer in Sinterklaas, maar om mij van 6:30 uur
bezig houden met de belofte dat het wel mogelijk was maar dat de
maatschappij een soort eigen beleid daarin voerde en dan aan te komen
met deze stelligheid, ging me te ver! We leven in 2008 en elektronisch
of telefonisch inchecken behoort gewoon tot de mogelijkheden. Tenminste
als de gemaakte afspraken ook nagekomen worden. Ik kon wel een
telefoonnummer krijgen van de maatschappij, maar dat was een
telefoonnummer in Hongarije. Nou mijn Hongaars moest ik nog gaan
oefenen en dus bedankte ik daar ha(r)(telijk voor.
Dus weer een telefoonnummer gevraagd en Thomas -
een rustige en vriendelijke medewerker - hoorde mijn verhaal met alle
saillante details aan en hij was zeer verbaasd over de gang van zaken
en ondernam meteen actie door de Malev te bellen. Ja en zelfs Thomas
moest erkennen dat de onduidelijkheden en het niet houden aan afspraken
een hoogtepunt begon te bereiken. Hij had doorgekregen dat er vanaf
15:55 uur elektronisch ingecheckt zou kunnen worden. Maar gaf mij voor
alle zekerheid aan dat ik hem mocht bellen als het om die tijd weer
niet mogelijk was en kreeg ik ook het Nederlandse telefoonnummer van
die maatschappij.
Dat vond ik heel vriendelijk maar ik vind dat deze
gang van zaken niet mijn verantwoordelijkheid is maar die van de KLM en
de Malev.
Ik kies bewust voor de KLM vanwege de kwaliteit en
de makkelijke bereikbaarheid.
Tenslotte eindelijk - een kleine 10 uur
na mijn eerste incheckpoging - kon ik contact maken en mijn
boardingpassen uitprinten.
Naast de tijd die ik voor de incheckpogingen heb
moeten investeren zijn er ook onnodige telefoonkosten bijgekomen en als
je dan belt en die vriendelijke mevrouw de optie en voordelen van het
internet inchecken hoor vertellen, dan verdienen we een plaatsje in the
First class.
Ook vraag ik me af hoe het mogelijk is dat - als ik
KLM boek en een KL = KLM vluchtnummer krijg - ik gewoon ondergebracht
blijk te zijn bij een andere maatschappij?
Ik ben zeer benieuwd naar uw antwoord op deze
uitgebreide klachtenbrief.
Met vriendelijke groet,
Het vervolg staat onderaan de
reis!
|
Dit is de hoofdstad van Hongarije en ligt aan
weerszijden van de Donau. Je weet wel die van `zo blauw, zo
blauw…', maar met die kleur valt het wel mee.
De stad is een samenvoeging van Boeda en
Óbuda, gelegen op de rechteroever van diezelfde Donau en
Pest op de linkeroever. Vanaf 1873 werd het Budapest wat daarvoor
Pest-Boeda genoemd werd.
Geschiedenis in het kort
De oorspronkelijke bewoners kregen in
35 voor Chr. te maken met de Romeinen en zoals gewoonlijk kwamen ze
niet voor de lol kamperen maar sloegen hun kampementen op voor henzelf
en al hun wapentuig. Ze bleven een eeuwtje of vier en zorgden voor een
behoorlijk wegennet en ook de handel verliep goed.
Maar de Germanen en de Hunnen braken eind van de 4e eeuw door de verdedigingslinies en
de Romeinen en een groot deel van de bevolking moesten vluchten. De
Hunnen en Ostrogoten werden weer opgevolgd door verschillende
nomadenstammen en in 567 vestigden de Avaren zich op deze plek totdat
Karel de Grote met zijn zoon Pepijn hen versloegen in de 8e eeuw en 
onderdeel uit ging maken van het
Frankische rijk. Met de dood van Karel de Groten zagen Slavische
stammen hun kans schoon. Het is goed mogelijk dat vanaf toen de namen
Boeda (wat zoiets als klein huis of hut betekent) en Pest (hol)
gebruikt werden.
onderdeel uit ging maken van het
Frankische rijk. Met de dood van Karel de Groten zagen Slavische
stammen hun kans schoon. Het is goed mogelijk dat vanaf toen de namen
Boeda (wat zoiets als klein huis of hut betekent) en Pest (hol)
gebruikt werden.En eindelijk kwamen de Hongaren tegen 900 het
gebied opeisen en roofden in het voorbijgaan ook nog delen van
Duitsland, Frankrijk en Italië. Hun vorst
Géza zorgde ervoor dat ze overgingen tot de Byzantijnse vorm
van het christendom.
Stefan I van Hongarije werd in het jaar 1000 tot
koning gekroond en dat is eigenlijk een goed geijkt beginpunt van de
vaste verblijfplaats van de Hongaren (Magyaren).
Maar natuurlijk bleef het niet rustig; de Mongolen
richtten verwoestingen aan en om nog meer invallen te voorkomen werd
een flinke muur gebouwd om de burcht, die op een heuvel gebouwd was, te
beschermen. Maar in latere eeuwen kwamen de Turken, de Oostenrijkers en
natuurlijk in de WOII de Nazi's en tot slot de Russen (Sovjet-Unie).
Een nog vrij recente gebeurtenis is de Hongaarse
Opstand in 1956. op 23 oktober van dat jaar ontstond 
een massale volksopstand tegen het
stalinistische bewind. Het begon allemaal aardig en 
vredelievend door de studenten van de
Technische universiteit omdat ze hun solidariteit wilden laten zien met
de bevolking van het Poolse Poznan. Daar was in juni een zeer bloedige
opstand was neergeslagen. Maar de bevolking sloot zich bij de studenten
aan en de leuzen werden grimmiger, vlaggen neergehaald, de rode sterren
werden van de officiële gebouwen verwijderd en het standbeeld
van Stalin werd op het Heldenplein omlaag gehaald.
een massale volksopstand tegen het
stalinistische bewind. Het begon allemaal aardig en vredelievend door de studenten van de
Technische universiteit omdat ze hun solidariteit wilden laten zien met
de bevolking van het Poolse Poznan. Daar was in juni een zeer bloedige
opstand was neergeslagen. Maar de bevolking sloot zich bij de studenten
aan en de leuzen werden grimmiger, vlaggen neergehaald, de rode sterren
werden van de officiële gebouwen verwijderd en het standbeeld
van Stalin werd op het Heldenplein omlaag gehaald.De russen sloegen de opstand, die totaal 13 dagen
duurde, neer. Maar kostte duizenden levens en 150.000 Hongaren
vluchtten.
In 1989 werd in Boedapest de Hongaarse Republiek
uitgeroepen.
En nu onze ervaringen:
Ik moest nog tot 18 uur werken en om 18:15 uur
waren we bij Nettie uitgenodigd om te komen eten; ze had heerlijk
gekookt.
We waren rond half elf thuis en toen moest ik nog
het tweede deel van de klachtenbrief schrijven en mijn koffer inpakken.
Dus snel wat kleding en spullen bij elkaar gezocht en Frans pakte alles
verder in.
En toen kwam het uur U; de Malevvlucht. Nou zo fout
dat het inchecken ging, zo goed ging het boarden. Het was een
Malevtoestel; een 737. En wellicht waren er nog mensen aan het
elektronisch inchecken, want het was maar voor iets meer dan de helft
gevuld. Dus lekker ruim kunnen zitten. 
Voor de start vertelde de
piloot - zoals gebruikelijk - het vluchtprogramma.
De manier waarop hij dat deed was opvallend; hij
zuchtte en steunde, zowel in het Hongaars als in het Engels. Niet
verwonderlijk dat het door me heen schoot dat ik hoopte dat zijn
burn-out niet voor de landing op Budapest tot uitbarsting zou komen.
Nog even een bochtje naar rechts....
De service aan boord was goed en de piloot zette
het toestel rustig aan de grond op Ferihegy; het
vliegveld van Budapest.
Na het ophalen van de koffers hebben we eerst
Hongaars geld gepind. En de omrekentruc 100 forint = € 0,40 en
1000 forint is dus € 4,--. De andere kant uitgerekend dan is
€ 1,-- = 250 forint, maar die kan je beter maar meteen
vergeten want er zijn hier geen euro's.
Een aardige taxichauffeur sprak ons aan en heeft
ons naar het hotel gebracht. Het was ongeveer 20 minuten rijden en het
hotel is schoon, maar heel eenvoudig en ligt buiten het centrum.
Snel de koffers uitgepakt en toen meteen maar de
metro gaan zoeken. We hebben een weekkaart gekocht en met die kaart
mogen we in alle openbaar vervoer, maar de metro is het snelst en het
duidelijkst.
Schrikbarende hoge roltrappen. Ik kon het eind niet
eens zien, zo diep onder de grond moesten we zijn.
We hebben de Joodse synagoge en
museum gezien en nog meer prachtige gebouwen. Bij station oost werd
weer hard gewerkt aan een nieuwe metrolijn. De stationsgebouwen zijn zo
groots en mooi.
Na een aantal uur gewandeld te hebben namen we de
metro weer terug. Dat is natuurlijk weer even uitvlooien want het staat
er allemaal in het Hongaars. Maar het systeem heb je snel door.
Als je uit de metro komt heb je ook verschillende
opties, minimaal 4, die je naar de trappen leiden van de straat waar je
naar toe moet. Maar natuurlijk hadden we niet gekeken en was het even
fout lopen en extra zoeken eer we hem vonden.
synagoge en museum
stationsgebouw
Het was een behoorlijk warme nacht ondanks dat we
het raam wagenwijd open hadden staan.
En het bed was behoorlijk wennen. We liggen elk in
een houten 1-persoonsbed, wat ontzettend kraakt als je je draait. En
draaien moesten we want in de matras zijn spiralen verwerkt en dus lig
je behoorlijk hard. Ik was de volgende ochtend dus ook blij dat ik uit
bed kon en de zon weer goed zijn best deed.
Na het ontbijt zijn we met de metro naar de Kettingbrug
gegaan. Graaf István Széchenyi (1791-1860) `have
had a dream'; hij wilde Buda en Pest met een vaste brug verbinden. En
in 1849 kon de hangbrug worden ingewijd. Twee triomfboogachtige
poorten, waardoor de kettingen lopen, rusten op twee peilers die boven
de stroom uitsteken. Aan beiden oevers zijn onderaardse kamers. Tegen
het einde van WO ll werd de brug door de Duitse troepen opgeblazen. In
1949 kon de vernieuwde brug - 1 meter breder - weer in gebruik genomen
worden.
Aan de andere kant van de donau- op de
Buda kant - het Burchtkasteel
Daar met de kabelspoorbaan naar het Burchtkasteel;
dit was het vroegere voormalige koninklijke paleis en ligt aan de
andere kant van de Donau op de kasteelberg van Buda. In 1949 - honderd
jaar na de eerste keer - kon de nieuwe kettingbrug weer in gebruik
genomen worden.
Het kasteel functioneert nu als museum, galerie en
bibliotheek, maar in de 13de
eeuw werd het als koninklijk slot gebouwd. Dat was de eerste keer. De
tweede keer na 1686 omdat de Turkse heerschappij het als een
ruïne achter had gelaten. De 3de
was in 1950 als gevolg van WO ll.
Wat een uitzicht en nu op de Pest kant
Ingang van het Burchtkasteel
en nog wat mooie beelden
ze zijn er nog....
Vervolgens de Matthiaskerk
bezocht; een vrij donkere kerk doordat alles in een bruinroodachtige
tint is geschilderd. De tombe van koning Béla en zijn
gemalin zijn er te zien. De kerk is in de 13e
eeuw in gotische stijl gebouwd als parochiekerk voor de Duitse
bevolking. In 1896 kreeg de kerk zijn huidige vorm en de laatst
Hongaarse koningen zijn daar nog gekroond.
Helaas was de zwarte madonna - die zwart was
geworden van het roet van de kaarsen - ingepakt, stond op het lijstje
van de restaurateur.
Het is niet
alleen een rijke kerk, maar het geld ligt hier voor
het oprapen... je moet wel even een ijzeren rooster oplichten, maar
toch....
Het Vissersbastion met haar 5
torens zorgt voor een prachtig uitzicht op de Donau en Pest. Eind 1800
begin in1900 in neo-romaanse stijl gebouwd.
Zoals de naam - bastion - als aangeeft werd het
gebouwd ter verdediging.
En natuurlijk een standbeeld van koning Stephanus l
die het christendom in 1000 na Christus naar Hongarije bracht.
rechts: via de bogen van het
vissersbastion een blik op het
parlementsgebouw
Daarna nog wat rondgelopen in het chique deel - de
citadel - van Buda, met zijn fraaie middeleeuwse straatjes en
paleizen in barokstijl. En restaurants `op stand' en wijnkelders.
Tussendoor nog wat gewinkeld en terrasjes om te
eten en te drinken bezocht. Een ritje in de tram bracht ons over de
Donau van Buda naar Pest. Daar
de metro gepakt, maar net zijn broer, want hij ging de andere kant uit.
Dus een paar haltes verder uitgestapt en de metro naar de juiste
richting genomen. En ik wil niet zo graag opvallen, dus belde ik - net
als zo veel mensen doen in de metro - mobiel en heb ik even bijgepraat
met Mascha.
Het bed begint al wat te wennen;de ijzeren spiralen
en het kraken. Maar het zorgt er in elk geval voor dat je geen
uitslaapneigingen hebt.
De metro bracht ons al weer een heel eind in de
richting waar we naar toe wilden. Het is altijd prachtig om te ervaren
wat een kracht samengeperste lucht heeft die door de metro in de
tunnels vooruit wordt gestuwd. Je voelt de metro
gewoon aan komen.
Veel verslaafde en anderzins aan lager wal
geraakte mensen leven op straat.
De mensen van Budapest laten deze mensen
met rust.
Hier heeft een stel de was gedaan en de
kleding hangt in de boom te drogen.
Het eerst stond de St.
Stephan-parochiekerk op ons programma. Het is de grootste
kerk van Budapest en wordt door de plaatselijke bevolking basiliek
genoemd. Een gigantisch grote kerk (4.147 m²) met 
prachtig marmer en goud.
De kerk heeft één schip en is onderverdeeld in
negen sectoren en overdekt met een koepel. József Hild
ontwierp de kerk en in 1845 werd met de bouw begonnen. Na de dood van
József Hild nam Miklós Ybl het over. Het beeld
van de eerste Hongaarse koning, de heilige Stephan l (970-1038) staat
op het hoogaltaar. De kerk is dus ook naar hem vernoemd.
prachtig marmer en goud.
De kerk heeft één schip en is onderverdeeld in
negen sectoren en overdekt met een koepel. József Hild
ontwierp de kerk en in 1845 werd met de bouw begonnen. Na de dood van
József Hild nam Miklós Ybl het over. Het beeld
van de eerste Hongaarse koning, de heilige Stephan l (970-1038) staat
op het hoogaltaar. De kerk is dus ook naar hem vernoemd.
Daarna een wandeling `op stand' over de promenade
die loopt vanaf de Kettingbrug naar de Elisabethbrug aan de Pestzijde.
Aan de ene kant begrensd door chique hotels en aan de andere kant de
Donau. In vroegere dagen was het `not done' voor de gewone Hongaar om
hier te lopen. De aristocratie flaneerde tot 1945 hier langs de
koffiehuizen en hotels.
Wij flaneerden in spijkerbroek en daarna nog wat in
de binnenstad gelopen op zoek naar Gerbaud.
Gerbaud (spreek uit: sjerbo) is
een zeer beroemde nostalgische bakkerij in het hartje van de
binnenstad. Op het plein was vandaag een boekenmarkt, maar Gerbaud
torende boven de stands uit. Het complex is opgebouwd in
Jugendstil met rococo elementen. Al sinds 1888 kan men hier heerlijk
gebak, koffie en andere lekkernijen krijgen.
oude apparaten waar chocolade en bonbons
mee werden gemaakt
nog een paar prachtige bronzen beelden
Het parlementsgebouw is
overweldigend groot. Het is 268 m lang en 118 m breed. Dit
complex heeft 691 vertrekken en 27 torens en allerlei stijlen zijn er
in verwerkt.
monument voor de gevallen soldaten
En toen was het tijd voor de tram vonden we, kijken
waar we uit zouden komen, is altijd weer een verrassing als
je zomaar in stapt. Er kwamen 4 mannen binnen en de gradatie van
ingenomen alcohol kwamen overeen met hun leeftijd. Man 1 had een paar
blikjes bier en had er al veel meer op, man 2 liep met een grote
1½ liter fles cola. Man 3 droeg een fles whisky en man 4
liep gewoon mee. En de nadruk op `gewoon' want hij hoorde er wel bij,
maar dronk niet, bemoeide zich niet met man 1 en 2 en keek naar mij hoe
ik reageerde. Man 2 was namelijk uitermate luidruchtig en had het
helemaal met zichzelf getroffen. Hij vroeg de fles whisky aan man 3.
Dus nu had hij en de cola en de whisky en ik was natuurlijk
benieuwd hoe hij deze tic zou innemen. Hij nam een grote slok whisky,
slingerde die door zijn mond en slikte die met dichtgeknepen ogen door.
Daarna gooide hij de cola erachter aan. Dit ritueel deed ook man 1 en
man 3 en de rondjes werden tot het eindpunt van de tramrit uitgevoerd.
Man 3 verontschuldigde zich door te zeggen dat hij gisteren 36 geworden
was en niet wist wat hij moest doen in een land als dit. Hij vroeg waar
wij vandaan kwamen en ik zei Holland. En welke plaats? Dicht bij
Amsterdam, zei ik en meteen vroeg hij of ik rookte. Nee. Helemaal niet,
vroeg man 3 verbaasd. Dus ik aangegeven dat ik het wel een
begrijpelijke gedachte vond: Amsterdam en roken, maar dat ik ook van
dat soort rookgenot niet hield; blowen no way!
Weer wat rondgewandeld en we zaten nog maar net op
een terras of er barstte een onweer los. Dus even overgelopen naar het
overdekte terras. Na de lunch met de snelle metro naar het
hotel en we waren net binnen of de tweede onweersbui ging te keer.
Er schijnen in de maand juni 9 regendagen te zijn,
dus deze hadden we ingecalculeerd.
Tegen 20 uur weer op stap gegaan, het was inmiddels
al een tijdje droog. Onder de grond richting metro was het
verschrikkelijk benauwd. Het was niet zo druk als overdag. Vaak kan je
dan niet eens zitten en sta je als sardientjes in een blikje.
De zaterdagavond toverde een deel van de mensen in
uitgaanskleding.
Ons doel was de verlichte Kettingbrug
zien en het was geweldig. Ik bleef foto's nemen. Donkere wolken
verzamelden zich boven ons hoofd en even later plensde het eruit.
Besloten om met de taxi naar het hotel te gaan, want ik had geen zin om
in de regen naar de metro te lopen. En ik wilde mijn foto's zo snel
mogelijk op mijn flybook zien.
Mijn bed bleef zo verschrikkelijk hard en dan
vooral die spiralen die ik voelde. Frans kwam op het lumineuze idee om
het matras om te keren en ja hoor die kant was wel hard, maar dat was
de woestijn ook, belangrijker was dat ik die harde spiralen niet meer
zo voelde.
Ze hebben hier ook een aparte manier van bedden
opmaken; het onderlaken is 15 tot 20 cm te kort aan de bovenkant.
Daarop ligt een heel groot maar zeer plat kussen. Het doet denken aan
dat de lakens er al waren en dat er later een grotere maat bed is
gekocht. Wij vouwen ons kussen dubbel om lekkerder te liggen.
hele hoge roltrap en dit was nog niet de
hoogste...
's Nachts had het nog flink geregend en overal
waren grote plassen. Het werd een openbaar vervoer dagje
tussen het wandelen door. We hebben de metro, de bus en de
tram gehad.
Margherita-eiland ligt midden in
de Donau, maar is wel aan de noord- en zuidkant door middel van een
brug met de stad verbonden. Het is 96 ha groot, 500 m breed en 2,5 km
lang. Het eiland is nu vooral bedoeld voor recreatiedoeleinden. Vroeger
heette het `eiland van de hazen', omdat de koningen hier kwamen jagen.
De naam is afkomstig van de dochter van koning Béla lV. Zij
heette Margherita (1242-1271) en leefde op het eiland in het vroegere
Dominicanenklooster. Zij is op jonge leeftijd gestorven aan tuberculose.
Prachtig eiland en een rustpunt voor menig
stadsmens, want hier rijden geen auto's.
Frans en zijn tweelingbroer
boven de resten van het klooster
en links en rechts een paar kopjes...
Fö tér is
het centrum van Óbuda, de oudste wijk van de stad. Het is
gelukt om dit stukje te redden uit handen van de slopers, want in die
tijd verdwenen vele schattige huisjes om plaats te maken voor grote
betonblokken van flats.
Onder: figuur uit Asterix en Obelix?
Station West even binnengelopen,
maar de buitenkant is vele malen mooier dan de binnenkant.
asbak aan een paal
Ons eetpatroon was afwisselend:
-
Ontbijt
in hotel: was nog primitiever dan de andere dagen. `Normaal' kon je
kiezen uit brood of harde bolletjes die te lang in het plastic hadden
gezeten. En verder scrabbled egg, 2 soorten vleeswaren, jam of honing.
Er is jus d'orange, thee en koffie, maar die laatste is geen aanrader.
Zodra je een slok genomen hebt weet je niet of je het wel wil
doorslikken of met goed fatsoen kan uitspugen. Maar vandaag waren de
taaie bolletjes er ook niet. De mevrouw die dit verzorgt is toeristen
gewend, ze zegt niet meer dan nodig is en duwt een voorbeeldbonnetje
voor je neus. We hebben voor elke dag een ontbijtbon gekregen en die
int ze.
-
Lunch:
op het eiland een broodje gyros en een biertje
-
Diner:
een extra large kom Hongaarse bonensoep met brood en een zalmsalade met
toast en een flesje Hongaarse wijn.
- Het
toetje van Mc Donalds: een ijsje met warme chocolade.
- Tot
slot op het terras van café Mozart: een cappuccino, een Sisi
gebak en een amaretto.
Het was een warme en vochtige dag, maar van de
regenbuien en onweer hebben we geen last gehad want die viel telkens
als wij op een overdekt terras zaten.
Of het weer een rol gespeeld heeft bij bepaalde
mensen weet ik niet. Maar een aantal conflictueuze situaties hebben we
van dichtbij kunnen zien, met de nadruk op zien want we verstaan niks
van de taal.
Gelukkig spreken veel mensen in mindere of meerdere
mate Engels of Duits, maar ruzie maken ze toch gemakkelijker in hun
eigen taal.
Het is een overvolle autostad en de sirene van
politieauto en ziekenauto hoor je dan ook heel vaak. Er wordt weinig
gefietst en de fietsers maken gebruik van het voetpad, want op de weg
zal te gevaarlijk zijn.
Een stralende nieuwe dag; die hete ronde bol deed
zijn werk vanuit de hoogte en zweepte de temperatuur snel omhoog.
Voor ons bezoek aan het kunstenaarsstadje Szentendre
gingen we eerst met de metro, daarna de bus en vervolgens de
Hév (trein). Het stadje ligt ongeveer 20 km ten noorden van
Budapest. Het is een kleurrijk stadje dat ingesteld is op bezoekers;
allerlei winkeltjes met artikelen van het land. De winkeltjes zijn
gevestigd in kleine oude burgerhuisjes met kenmerken van verschillende
stijlen; rococo, barok enz. Het stadje ligt aan de Donau en
er zijn diverse musea.
men is gewend dat er nesten
gebouwd worden en om alle rotzooi uit het nest op te vangen wordt er
een
plankje onder het nest gemonteerd
gezellig binnen-buiten restaurant en
rechts zie je de fruitsoep inclusief dot slagroom
Het werd steeds warmer en dus zijn we op een
schaduwrijke plaats een biertje gaan drinken en de locatie beviel zo
goed dat we er meteen maar zijn blijven eten. Frans wilde fruitsoep en
dat is dus ook fruit in een soort yoghurt en een toef slagroom er boven
op. Het staat bij de soepen maar mijn keus was de goulash.
Heerlijke soep. Daarna nam ik een salade met patat en Frans wild.
Er zat een stel wat de moeite waard is om te
beschrijven; de Miesmuizers. Ze kwamen al binnen met een houding alsof
ze onder protest binnengevoerd waren. De mondhoeken behoorlijk omlaag
getrokken en lippen stevig op elkaar, zodat er geen lach kon
ontsnappen. Ze waren schuin tegenover elkaar gaan zitten en hadden wat
te drinken besteld. Het waren namelijk een soort van picknicktafels. Ja
en na een bestelling is het wachten tot het gebracht wordt. En dat was
een problematische periode, want wat doe je dan als toerist? Het waren
toeristen want meneer had het standaardinformatie boekje over Budapest
op tafel gelegd. Mw. Miesmuis keek een naar haar nagels en haalde zeer
geconcentreerd wat overig vuil onder haar nagels en
wat onzichtbare velletjes weg. Meneer volgde deze actie meteen en ook
zijn belangstelling gold enkel zijn nagels. De enige interactie die was
waar te nemen was het doorgeven van de aansteker en het opsteken van
sigaretten.
Men zegt dat men de partner uit kiest op herkenbare
kenmerken, dus dat er gelijkenissen zijn, maar ik vroeg me wel af hoe
deze twee zich zouden gedragen als ze echt boos zijn of juist super
vrolijk of verdrietig? Jammer dat mensen hun waardevolle leven zo
waardeloos met elkaar kunnen leven!
MENSEN, JE BENT VERANTWOORDELIJK VOOR JE
EIGEN GELUK!
Er wordt hier nog veel gerookt en het maakt niet
uit mannen of vrouwen, oude of jonge mensen.
Ook zie je met de regelmaat van de klok liggende,
hangende of zittende verslaafden, en hierbij zijn de mannen in de
meerderheid.
Verder loopt bijna iedereen met een mobiel in de
aanslag.
De laatste volle dag voor ons in Budpest begon al
prachtig zonnig, maar nog mooier werd deze 10de
juni toen ik een sms'je van Laura kreeg dat haar broertje
Sebastian
Pieter was geboren. Maar liefst 4555
gram en 55 cm. Proficiat lieve familie.
En hier is hij dan; wat een wondertje!
Je ziet nu al dat hij humor heeft; dat ingehouden lachje...
Vandaag zijn we naar het Hösök
tere (heldenplein) gegaan met de eerste metro van Budapest.
Prachtige stations op deze route.Hier staat een triomfzuil van 36 m hoog, welke in
1896 voor de duizendjarige herdenking - het millennium - van de
Hongaarse bezetting werd opgericht. Het is een prachtige blikvanger
deze indrukwekkende galerij van enorme beelden van de 4 heersers en
andere voorname persoonlijkheden van de Hongaarse geschiedenis.
De ruiterstandbeelden van
Árpád en nog zes andere Magyaarse stamvorsten
omringen de zuil.
Ook was er nog een plateau ter herdenking aan alle
gevallen soldaten.
Kasteel Vajdahunyad is het
resultaat van een in 1896 uitgeschreven wedstrijd naar aanleiding van
de duizendjarige verjaardag van de bezetting van het land. Ja, hoe kom
je op het idee! Er is een kunstmatig aangelegd meer en een aantal
gebouwen die allerlei bouwstijlen van Hongarije representeren.
Daarna zijn we heerlijk gaan eten op een luxe boot
op de Donau; de Spoon.
Zelfs de toiletten waren voorzien van een laagje
plastic en dat werd bij elke doortrekbeurt automatisch vernieuwd.
Tot slot een rondvaart op de
Donau gemaakt, wat uitermate verfrissend was tijdens deze hete dag.
het verven van een boot is een wiebelig
karweitje
De geneeskrachtige baden werken misschien ook wel
op afstand, want vandaag heb ik voor de eerste keer in 10 maanden geen
last meer van mijn in Zuid Afrika verzwikte enkel!
een flinke klus om ramen te zemen
Vandaag eerst even een tram gepakt om te kijken
waar die naar toe ging en toen we dat wisten zijn we weer op een metro
gestapt, want ik wilde een babycadeautje kopen voor Sebastian.
Een stoere broek en leuk T-shirt met bijpassende
sokjes.
Toen we op een terrasje zaten zag ik een
krom lopende man die ik een paar dagen geleden ook heb gezien. Hij ging
naar een pomp en wat ik nog nooit gezien had gebeurde nu: de man waste
zich aan de buitenkant en dan letterlijk. Hij waste zich uitbundig over
zijn broek en bloes en vooral het voorgedeelte - een plasongelukje
wellicht - werd erg nat gemaakt.
Hij was er wel opingesteld want hij had zeep, een
kam en een wegwerpscheermesje bij zich. Eerst installeerde hij zijn
attributen en daarna volgde het wasritueel. Hij wist wel dat het niet
geheel normaal was, want als iemand in zijn buurt kwam dan stopte hij
even.
wassen, scheren en kammen
We hebben deze week veel in de metro gezeten en als
je bij de deuren staat, dan weet je hoe heet de wrijving van staal op
staal kan worden; een hete stinkende walm komt tussen de kant en de
metro in naar boven.
Het vrijheidsbeeld op de heuvel is een beeld dat na
WO ll is geplaatst ten teken dat de Hongaren geen oorlog meer wilden.
vrijheidsbeeld
en
rechts de eerste kerk van Budapest
Het inchecken bij Malev een aantal keren
geprobeerd, maar ook nu lukte het niet en kreeg ik dezelfde tekst als
in Nederland: met de beperkte gegevens (E-ticketnummer) konden onze
gegevens niet gevonden worden. Ik heb het 23 uur, 10 uur en 3
uur voor vertrek geprobeerd maar alle keren dezelfde tekst. Daar volgt
dus weer een klachtenbrief op.
Nog maar net opgestegen richting Amsterdam kregen
we te maken met een behoorlijke turbulentie. We hadden de indruk dat
het vliegtuig er ook lang over deed eer hij op de juiste hoogte kwam.
En omdat we een tijdje last hadden van die
turbulentie was het extra onduidelijk toen de lampjes van de
stoelriemen eerst op uit en kort er na weer aan
gingen. Daarop volgde de mededeling dat hoewel het lampje van
de stoelriemen uit was er toch werd geadviseerd om de stoelriemen vast
te laten als je in je stoel zat. Iedereen die een tel eerder de riem
had los gemaakt klikte die weer vast!
Zo word je wel bezig gehouden.
|
Bij thuiskomst - zoals gewoonlijk - meteen mijn
computer aangezet en mijn mail opgehaald. Daar was ook een mailtje bij
van een medewerkster van de Customer Relations - SPLMB naar aanleiding
van mijn klachten. De persoon, mevrouw A., in kwestie
bedankte me vriendelijk voor mijn e-mail met betrekking tot de
problemen bij het inchecken. En bood namens de KLM haar welgemeende
excuses aan. Om schriftelijk te kunnen reageren - wat ik gevraagd had -
was er nog wat extra informatie nodig. En A. had mij gebeld op het
opgegeven nummer, maar zonder succes. Ja het inchecken duurde langer
dan de vlucht naar Budapest en ik had niet voor niks zo veel uur
daaraan besteed. Ik poogde immers in te checken op de vlucht van de
volgende dag!
Dus meteen het volgende gemaild:
Het verhaal wordt nog erger, want vandaag - wilde
ik inchecken van Budapest naar Schiphol en tot zelfs 3 uur
voor vertrek niet in kunnen checken. En i.p.v dat er dan een
melding komt te staan dat Malev die optie gewoon niet opengooit, krijg
je te zien dat je misschien niet de juiste gegevens hebt ingevuld! 3
pogingen gedaan: 23 uur, 10 uur en 3 uur voor de vlucht, maar geen
doorkomen aan! En telkens maar weer die melding! Uitermate irritant!
Ik ben te bereiken op telefoonnummer 0
…..of 06 ……
Tegen het middaguur werd ik gebeld door A. die mijn
dossier, ja want ik had al een echt dossiernummer gekregen, behartigde.
In eerste instantie alle begrip en heel vervelend enz. enz. dat het
inchecken allemaal zo moeizaam is gegaan.
Ik gaf aan dat - als men een tekst op de site kan
zetten dat er met de beperkte gegevens (E-ticketnummer) de
reservering niet teruggevonden kon worden en je dan allerlei andere
informatie moet invullen, het niet klantvriendelijk is en dat er dan
beter een meldtekst kan staan dat er gewoon niet via internet
ingecheckt kan worden.
Daarop kreeg ik het antwoord dat A. de tekst van
het inchecken nagevraagd had en dat de tekst wellicht onduidelijk kon
worden opgevat maar dat er vanaf 30 uur tot 1 uur voor vertrek via
internet kon worden ingecheckt. En dat de tijd van online inchecken dus
tussen de 30 en 1 uur voor vertrek was.
Nou een zeer vreemde uitspraak en deze kan niet
correct zijn, want als je al minimaal 2 uur voor vertrek op de
luchthaven aanwezig moet zijn, dan ga je toch niet naar huis om een 1
uur van tevoren in te checken. Dus neem ik aan dat A. en wellicht ook
een andere collega - waarmee ze had overlegd of waarbij ze het had
nagevraagd - deze zeer kort door de bocht gegeven uitleg voor waar
hebben aangenomen. Maar ik niet!
Ik wilde weten wat er verder met mijn klacht
gebeurde en vond het alleen doorgeven naar het management en dan hopen
of verwachten dat het besproken zou worden toch wat te mager. Er zijn
immers overal laatjes.
De intonatie van A. werd wat feller en ze gaf aan
dat ze in herhalingen viel enz.
Maar ik viel de KLM aan en zij verdedigde haar
werkgever; heel logisch want daar komt immers haar dagelijkse broodje
met beleg vandaan.
Ik gaf aan dat ik de indruk had dat ze dit een
minder prettig gesprek vond, maar dat ontkende ze en paste haar toon
meteen aan.
Kortom: ik begrijp dat A. op komt voor haar
werkgever, maar het ergste vind ik nog die frase van de termijn van 30
tot 1 uur voor vertrek. Die interpretatie kan niet juist zijn.
Ik heb A. wel geïnformeerd over het feit
dat ik dit ook op mijn site zou plaatsen.
En het wordt een soapachtig gebeuren, want met de
antwoorden neem ik geen genoegen en dus nog een klacht over de klacht
heen gestuurd, wordt vervolgd!
En hier de volgende aflevering: In de
hoofdrollen: KLM, Customer Care en ik.
Op 22 juli heb ik de brief van precies 4 weken
daarvoor opnieuw naar de directie van de KLM gestuurd en op 1 augustus
ontving ik een brief van weer Customer Care. De brief was dus gewoon
weer doorgestuurd, wel een rang hoger maar toch…
En deze persoon gaf aan dat de eerder gegeven
informatie voldoende en juist was. Ook werd er `in alle
redelijkheid' excuses aangeboden en omdat er verder inhoudelijk niets
aan toe te voegen was werd het dossier `in de wetenschap dat u niet
tevreden bent over de afhandeling' afgesloten.
Dit vroeg natuurlijk toch om een reactie van mijn
kant:
Heel teleurstellend was de reactie die ik vandaag
van u ontving, want daarmee moet ik constateren dat ook u enkel op het
onderdeel Malev bent ingegaan. En niet op het feit dat de gegeven
informatie onjuist is. Zie onderstaande alinea uit mijn brief
van 22 juni 2008:
` Want met name het antwoord dat de optie
van online in checken - het betreft hier een via de KLM site
op een KL vluchtnummer incheckprocedure - opgevat dient te
worden dat er slechts een kans bestaat dat je van die mogelijkheid
gebruik zou kunnen maken. Met andere woorden: ook al lees je op de KLM
site of hoor je diezelfde meldtekst als je telefonisch
contact maakt, zou er bedoeld worden dat je van 30 uur tot 1 uur voor
vertrek je kan proberen om online in te checken, maar dat er niet
bedoeld wordt dat het ook zal lukken.
M.i. niet alleen een kromme maar vooral
ook foute opvatting van de meldtekst. Het kan immers niet zo zijn dat
de KLM zijn klanten 29 uur lang aan het online- lijntje houdt om te
trachten in te checken?'
Het antwoord wat ik ontving geeft aan dat de KLM de
klant wel informeert en oproept om online in te checken, maar dat de
KLM evengoed de klant 29 uur pogingen laat doen.
Ik kan me niet voorstellen dat de KLM in 2008 een
dergelijk beleid voert!
Bij deze dus graag een schriftelijk antwoord op de
bovenstaande vraag/klacht.
Met vriendelijke groet,
Heel teleurstellend! Ik had een
klachtenbrief naar de directie gestuurd. Deze brief is waarschijnlijk
onderschept, want ik kreeg als antwoord een verwijzing naar het al
eerder gegeven antwoord. Daarop nogmaals een poging gedaan om de
directie te bereiken, maar tot op heden (13 oktober 2008) heb ik nog
geen reactie ontvangen. Heel betreurenswaardig.
|
nummerbord
op zoek naar een nieuw onderkomen
